Home Redactie Partyreports Umania – het uur van de waarheid
Umania – het uur van de waarheid

Terwijl ik dit schrijf is het ondertussen alweer zondagmiddag en heb ik een aardige ‘nachtrust’ gehad, een heel laat ontbijt annex lunch annex diner achter de rug en de nodige koppen thee om me enigszins een beetje op de been te houden. Met gemixte gevoelens kijk ik terug op een zaterdagavondje stappen in de nieuwste club van Den Haag, Umania! Mixt feelings, ja, maar geen negatieve feelings, verre van zelfs. Ik kom er zo wel weer op terug waarom ik dit gevoel heb.

De avond begon al heel vroeg voor ons. Rond half tien liepen we de club in en zagen dat de laatste hand aan de aankleding van de kleine zaal gelegd werd. Helaas zou niemand van de mooie versiering kunnen genieten want de kleine zaal is jammer genoeg niet voor het publiek open gegaan. We vervolgden onze weg door de club en zagen dat de voorbereidingen voor deze tweede Umania avond gestaag verliepen. Nog een laatste sound check en de eerste DJ van de avond Robert Essink kon de zaal gaan opwarmen.

Zelf had ik deze DJ nog nooit aan het werk gezien maar ik moet zeggen dat hij het er bijzonder goed afbracht. Hij begon zijn set heel erg Trancy maar bouwde het al heel gauw op naar een stevige hard trance sound. De early arrivals konden heerlijk meegenieten van deze lekker opzwepende DJ.

Het roer werd overgegeven aan de baas van de tent, DJ Yesse. Yesse ging door waar zijn voorganger mee geëindigd was, lekker doorknallen met echte Hard Trance. Heerlijk. Zoals het altijd in Den Haag aan toe gaat kwam het publiek pas rond de klok van twaalven binnen druppelen. Ik blijf dat echt jammer vinden want een avondje knallen kan toch ook om tien beginnen, of zie ik dat verkeerd. Maar goed, de mensen die binnen waren werden wel getrakteerd op vette muziek en konden genieten van een heerlijke intieme sfeer die er in de club hing.

Marcel Woods werd als volgende DJ op een zeer vette manier aangekondigd door MC Stanford en gooide meteen het gas erop. Wat kan deze gozer toch lekker draaien. Zijn opening bij Sensation Black afgelopen zomer was al bijzonder te noemen maar vanavond had hij er echt zin in en pompte de ene kraker na de andere de zaal in. Woods bouwde zijn set naar een ultiem hoogtepunt maar deze climax werd hem ruw ontnomen. Marcel kreeg te horen dat hij zijn set in moest korten omdat DJ José ook zonodig achter de decks moest staan. José stond natuurlijk in de kleine zaal opgesteld maar gezien het lagen bezoekersaantal is deze zaal niet opengegaan.

Geen slecht woord over José, maar hij paste gewoon niet in het rijtje thuis qua stijl en genre. Door zijn persoonlijke belangen voor die van het publiek te zetten was José aardig op weg de zaal leeg te spelen. Men kwam in de grote zaal om te knallen en dat is nou precies wat José niet doet. Het werd gauw tijd voor Fausto om de levendigheid van de zaal weer een beetje op te krikken.

Fausto baalde natuurlijk wel dat hij een half uur van zijn set had moeten inleveren, maar Fausto zou Fausto niet zijn als hij niet het beste zou maken van de tijd die hij had. Hard Trance maakte plaats voor Hard Dance en het publiek zuchtte voelbaar van opluchting. Met zijn energieke stijl van draaien en zijn uitbundige gedans blijft Fausto een genot om naar te luisteren maar vooral ook om naar te kijken. Fausto zette een lekkere set neer die bulkte van de verscheidenheid, heerlijk gewoon. Ik begon er net lekker in te raken toen ik Stanford hoorde zeggen dat het alweer de laatste track was. Jammer want ik was me zeker aan het vermaken.

Achteraf gezien – en dat is meestal het geval – achteraf gezien had het management van Umania toch wat meer aandacht moeten besteden aan de promotie van het programma want dat had misschien het verschil gemaakt tussen en volle club en een halfvolle club. Ja, helaas bleef het grote publiek weg en dat is nu net waar mijn mixt feelings vandaan kwamen. De muziek in Umania is perfect – daar lag het niet aan. De club is perfect, helemaal opnieuw opgebouwd en klaargestoomd voor grote crowds. ‘Waarom blijven ze dan weg’, is de prangende vraag die wellicht velen met mij delen. Gelukkig zijn wij geen zwartkijkers en blijven we de toekomst met een optimistische bril bekijken. Ik denk dat de club nog even zijn draai moet vinden. Volgende week een avondje met Mark Norman en co. De week daarna een avondje met JP. Ik heb helemaal geen reden om te gaan zwartkijken! Umania verdiend onze support en dat zullen ze krijgen ook!

JFK

Share/Save/Bookmark