Home Redactie Partyreports Serious en Lashed doen Miami
Serious en Lashed doen Miami

Een line-up om van te snoepen, een club te mooi voor woorden, drankjes te duur om echt dronken van te worden, echte UK sound versus een onwetend Amerikaans publiek. Dan heb je de ingredienten van een avondje Serious in Miami.

Na al de dagfeesten/netwerken, festivals/netwerken en uitreikingen/bijna netwerken, werd het weer ’s tijd voor een normaal maar vooral ongedwongen feestje. Wat op dat moment nog niet echt tot ons was doorgedrongen was het feit dat het Britse feest van Serious juist op deze avond haar UK night zou hebben in Club Maze. Wij dachten namelijk dat het gelijk zou vallen met onze Kremlinavond. [Dit kwam mede door het feit dat Lisa’s manager zich in de datum vergist had toen hij ons eergisteravond erop wees]. Anyway, het doet er niet toe want wij hadden zo dus weer een feestje voor ons zelf.

Nadat we half Miami Beach hadden doorgelopen om bij de club te komen, kwamen we tot de ontdekking dat de club nog niet eens geopend was. Aan de deur was er al wel wat comotie ontstaan omdat de gastenlijst nog ergens bij iemand op een hotelkamer lag [erg handig]. Het toeval wilde dat de manager van Judge Jules en Eddie Halliwell aan de deur stond en nadat we ons hadden voorgesteld [ik kende de goede man ook nog niet maar hoorde al gauw dat hij geen Yank maar een Londoner was, dus….] en voordat we het wisten stonden we in de nog vrijwel verlaten club.

Club Maze heeft een lange impressieve geschiedenis maar heeft onlangs de deuren voor goed gesloten. Alles in de club was te koop, van meubels, lichtinstallatie, lasers, DJ booth tot aan de $180.000,- geluidsinstallatie. De club was een notoire gayclub waar veel extravagante feesten georganiseerd werden. We liepen eens goed door de club en we konden het vergelijken met een kleine, zeer kleine uitvoering van de Zillian. Echt heel mooi allemaal.

Serious had samen met Lisa Lashes dus een feestje georganiseerd en had flink in de buidel getast om het publiek te lokken door grote namen als Judge Jules, Eddie Halliwell, John ‘00’ Fleming, Anne Savage, Graham Gold, Ed Real, Matt Darey, BK, Noel Sanger, Oliver Twist, Trendroid en de Disciples of Sound uit te nodigen. Jongens wat zijn zij van een koude kermis teruggekomen want, geloof me, ze zijn bij lange na niet uit de kosten gekomen zelfs niet met mix drankjes die ze even geprijst hadden op $24,-.

Aan de muziek lag het niet want dat was gewoon, voor Europese begrippen, van zeer hoge kwaliteit. Ik heb met grote ogen staan kijken naar Graham Gold. Nooit geweten dat Techtrance zo diep kon gaan – helemaal te gek. [HenkJan, dit is er eentje om in de gaten te houden]. Terwijl Graham het nog weinige publiek naar een geweldig hoogtepunt sleept loop ik door de mooie club rond om te kijken of de UK HH zaal al open is. Een uur te laat start Matt Darey met zijn ongepolijste UK HH set. Zoals jullie weten niet echt mijn smaak dus ik was weer gauw bij de main room waar Anne Savage het gauw zou overnemen.

Anne haar set was anders dan wat ik van haar gewend ben. Haar set bij de HHA was daar dus een goed voorbeeld van, harde, diepe HH met veel continental invloeden, zo ken ik haar. Hier in Miami liet ze ons een mix van Techhouse, ‘down beat’ UK en breaks horen. Was wel aardig maar niet echt mijn stijl. ik denk toch dat wij in Europa wat dat betreft toch wel erg verwend zijn. Wanneer ik dergelijke namen op een flyer zie staan dan wil ik ook dat dergelijke namen hun eigen sound voor mij spelen. Maar goed, zoals veel DJ’s doen spelen deze DJ’s in elk land weer anders.

Dan maar weer een rondje lopen. We waren ondertussen een uur of twee/ drie verder maar het publiek bleef weg. De club had een capaciteit van zo’n duizend man maar ik geloof dat bij mijn schatting het aantal bezoekers van deze avond bij zo’n 200 is blijven steken. Echt jammer want zoals gezegd aan de muziek lag het niet. Het bewijst gewoon dat de Amerikanen nog helemaal niet klaar zijn voor het echte harde werk. Aan de andere kant kan het wellicht ook wel weer gezien worden als ontgonnen grond voor de zogenaamde Hard Dance Pioneers, wie weet.

Na de set van Anne heb ik haar nog even aangesproken en heb na wat small talk de openstaande afspraak nog even bevestigd, toch nog netwerken. Terwijl ik wat laatste woordjes wissel met de PR manager van Anne wordt ik op mijn schouders getikt door Lisa. Lisa wist mij wel een paar nieuwtjes te vertellen over haar Nederlandse ambities waar ik helaas op dit moment nog niet veel kan vertellen behalve dat ze in mei in HQ komt draaien – dus, people, en jullie weten precies wie ik daarmee bedoel, komen allemaal, he! Leuk trouwens om te zien hoe Lisa Anne Savage als een lang-niet-meer-geziene vriendin begroette.

Terwijl in de HH zaal de sounds van BK door de speakers knallen zie ik dat de zaal iets drukker begint te worden. BK draaide echt lekker, niet echt UK moet ik zeggen. Trouwens ook een hele vriendelijke jongen die BK, maar wel erg gereserveerd. Hij houdt beleefd een gesprek met je maar kijkt voornamelijk de kat uit de boom. Een beetje wat Tom Harding en JP ook hebben, hehe. Ondertussen heb ik Lisa even aan haar fans overgelaten en loop ik weer even de club rond. Het verbaasde me nog steeds dat er zo weinig mensen waren. Het volk dat er was, was voornamelijk Brits [wat te verwachten was] met hier en daar een verdwaalde Yank en Nederlander [Rick dus].

Lisa’s set was te vergelijken met die van de Matrixx, hard en dirty UK. Lekker. Ze stond als een godin in haar booth haar kleine schare fans op te zwepen. Vond het echt heerlijk om naar te kijken. Hoezeer het me allemaal ook boeide, veel energie kon ik er niet meer uit trekken. We besloten dan ook om er een eind aan te maken. Nog nooit ben ik zo vroeg van een hard Dance feestje weggegaan maar ik wist dat ik morgen ook weer een nacht zou hebben.

Helemaal uitgeblust kwamen we terug in het hotel. Rick ging nog ‘even’ iets te eten scoren en kwam vervolgens pas 6uur later terug in de kamer. Terwijl hij zich in zijn bed nestelde ging ik weer aan de slag. Het was me een nachtje wel, vol goede muziek, geweldige DJ’s alleen geen publiek…..

Eens kijken hoe Hard Dance evolueert in de US. Wellicht zien we volgend jaar een groter Serious-feest in Miami. Tot volgend jaar, dus,

JFK

 

Share/Save/Bookmark