Home Redactie Column Studentskigrad 90210
Studentskigrad 90210
Column

Ik woon inmiddels ruim vier weken in Sofia, Bulgarije. De wijk waarin ik woon bestaat uit flats, cafe’s, restaurantjes, clubs, winkeltjes, flats en nog eens flats. Op het eerste gezich oogt het als een afgeragde buurt en ook op het tweede gezicht ziet het er niet uit. Ondanks dit vind ik het een prima plek om te wonen. Bijna alles is om de hoek, afgezien van de universiteit. Tot op heden heb ik nog niet echt veel lessen hoeven volgen, dus dat vind ik dan weer niet zo’n probleem. Daar komt bij dat de half uur durende busrit tussen mijn huis en de universiteit eigenlijk wel wat heeft. Na een dag door de stad struinen kan ik in de bus lekker zitten, mits ik niet halverwege opstap want dan is de bus al vol en moet ik staan, naar buiten kijken, de Bulgaren observeren en naar hun taal luisteren. Mijn leven speelt zich sinds een week of twee voornamelijk af in Studentskigrad, oftewel studentenstad, waar ik inmiddels een hoop andere buitenlandse studenten heb leren kennen.

Omdat iedereen in feite in dezelfde situatie zit, is het bijna altijd gezellig met iedereen. Er zijn aan de lopende band feestjes, soms ter gelegenheid van iemands verjaardag in juni, waar naar schatting in totaal zo’n veertig mensen wel of niet komen opdagen. De ene keer is het drukker dan de andere, maar altijd is iedereen welkom. ‘The more the merrier’ gaat hier zeker op. En zeker gezien het feit dat we allemaal fervent liefhebbers van bier, wijn en vodka blijken te zijn. Voor vertrek had ik in mijn achterhoofd dat het goed voor me zou zijn de Nederlandse feestwereld een paar maanden achter me te laten. Dat mijn verblijf in Bulgarije een feestelijk tintje zou krijgen had ik wel verwacht, maar dat de weekenden hier al op woensdag beginnen was toch wel een kleine verrassing. Tot zover mijn hoop op een gezonder leven dus.

Met zo weinig lessen te volgen, zoveel nieuwe mensen om te leren kennen en zulke bodemprijzen voor eten en drinken is het welhaast onvermijdelijk dat er zoveel gefeest wordt. Een literfles vodka voor 3 euro per persoon gaat bijna standaard mee, want voor die prijs maakt het ook niet meer uit of de drank wel of niet op gaat. Al dat gezuip levert hilarische taferelen op, zoals de 2 meter lange fin die op vrijdagmiddag tijdens de lunch in een bistro minimaal vijftien screwdrivers wegzet. Tijdens het opvolgende feestje bij hem thuis doet een Roemeen een poging hem in te halen en in zijn dronken bui gebeurt het volgende: Hij maakt een rare sprong, landt op een 2 literfles bier die zijn hele achterwerk natspuit, glijdt vervolgens onderuit omdat er een kleedje op de grond lag, klettert op de grond pal naast de laptop die ons van muziek voorzag en met een blij verrast gezicht naar de computer kijkend roept hij: It’s still singing, motherfucker!!

Tot op heden lijkt het alsof iedereen goed met elkaar op kan schieten, maar ik denk dat daar de komende tijd nog wel verandering in zal komen. Veel van de mensen met wie we nu omgaan, zouden thuis waarschijnlijk geen vrienden zijn. Na verloop van tijd zal er ongetwijfeld een soort van natuurlijke selectie plaats vinden en ik verwacht zelfs dat er misschien nog wel ruzies zullen ontstaan. Zou ons leven op film worden vastgelegd, dan worden de eerste paar afleveringen waarin iedereen elkaar leert kennen, de eerste liefdes opbloeien en alles nog koek en ei is, ongetwijfeld opgevolgd door die waarin de gezelligheid wordt afgewisseld met roddels en intriges. De titel van deze serie over Erasmusstudenten die lief en leed en vodka met elkaar delen: Studentskigrad 90210.

Annemarie

 

Share/Save/Bookmark