Home Redactie Column Zeikmentaliteit
Zeikmentaliteit
Column

Nederlanders klagen veel. Er valt altijd wel wat te zeuren. Ik vraag me regelmatig af waarom men dat doet. Persoonlijk vind ik dat ik een prima leventje heb tot nu toe. Ik heb een dak boven mijn hoofd, elke dag te eten, ik ga regelmatig stappen, ik kan studeren en hoef me niet eens het schompes te werken om dit allemaal te kunnen financieren. Misschien komt het door mijn leeftijd of misschien ben ik met mijn neus in de boter gevallen, maar toch kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat de gemiddelde Nederlander het echt niet veel slechter heeft. En toch zijn er, in mijn ogen, vreselijk veel zeikerds.

Ik kan me voorstellen dat er mensen zijn die soms in een echt vervelend parket zijn beland, buiten hun eigen schuld om, die dan kritiek hebben. Als die kritiek echt gegrond is, zie ik dat ook niet zo zeer als klagen meer. Iemand die op straat beroofd wordt en daar kwaad om is, doet dat met een goede reden en heeft wat mij betreft alle reden om eens flink van leer te trekken. Ik kan me dus wel storen aan mensen die zeiken over dingen die het eigenlijk helemaal niet waard zijn om over te klagen. De melkprijs die met 3 cent wordt verhoogd, de buurvrouw die haar straatje niet vaak genoeg veegt, die club waar we tien minuten voor de ingang moesten wachten, noem maar op. Waar maak je je druk om?!

Ik geef eerlijk toe dat ik ook wel eens zeur. Vorige week bijvoorbeeld, toen er zoveel sneeuw was gevallen heb ik daar wel mijn ongenoegen over geuit. Maar als ik mezelf er op betrap dan heb ik meestal een aantal dingen die ik mezelf nog eens vertel en dan zet ik me eroverheen. Ten eerste is het namelijk vaak zo dat we zeuren over dingen waar we zelf wat aan kunnen doen. Doe dat dan ook, denk ik dan! Je kunt beter je energie steken in het oplossen van het probleem, dan er alleen maar over te klagen. Ten tweede, als het probleem niet zo makkelijk zelf valt op te lossen, dan heeft klagen ook weinig zin. Die sneeuw, om daar nog maar even op terug te komen, gaat niet weg doordat ik continue zeg hoe vervelend en lastig het wel niet is. Het enige wat je kan doen, is het beste ervan maken. En dat is vaak veel leuker dan met een chagrijnige kop in een hoekje gaan zitten.

Bovendien, en dat is misschien een heel erg idealistische gedachte, bedenk ik me vaak ook dat we het echt veel slechter hadden kunnen treffen. Ik ben twee jaar geleden onder andere vier maanden in Zuidoost Azië geweest en heb daar met eigen ogen gezien in wat voor ellendige omstandigheden sommige mensen moeten leven. Natuurlijk betekent dat niet dat wij daarom maar alles ok moeten vinden en de boel hier in Nederland op z’n beloop moeten laten. Opbouwende kritiek geven kan nooit kwaad, vind ik. Wat ik wel vind is dat er een verschil is tussen zeiken en het geven van kritiek waar men wat mee kan. Dus als ik een keer baal van iets kijk ik eerst of ik het op kan lossen. Kan dit niet, dan leg ik me daar bij neer en bedenk me tevens dat het niet het einde van de wereld is.

De aanleiding voor een column over de Nederlandse zeikmentaliteit is het geëmmer over de komende zomereditie van Dance Valley dat ik de afgelopen week heb opgevangen. Ik ga op zich nog niet zo heel erg lang mee in de dance scene, maar op het Dance Valley festival ben ik inmiddels al vier keer geweest. Ieder jaar vind ik het weer leuker dan het jaar ervoor en ik kijk nu ook al uit naar de komende editie. Toen bekend werd dat het feest dit jaar over meerdere dagen zou worden verspreid werd ik helemaal enthousiast. Dit jaar kunnen we niet één maar twee dagen over het terrein struinen, dansen, zonnen, mensen kijken, drankjes drinken en genieten.

Dat het voor mensen die om de hoek wonen een beetje onlogisch is om op die camping te gaan staan als ze twee dagen willen feesten kan ik begrijpen. Dat mensen niet zo van kamperen houden ook. Wat ik niet snap, is dat men daar zo’n enorm probleem van kan maken. De gemeente Velsen heeft eindelijk een keer een vergunning voor een heel weekend afgegeven, maar heeft dan wel als eis gesteld (ik ga er van uit dat dit bij de gemeente vandaan komt) dat de bezoekers op een camping verblijven. Nu kunnen we natuurlijk allemaal aan elkaar gaan vertellen hoe naar en vervelend het wel niet is om één nacht in een tentje te slapen, maar daar schieten we ten eerste niks mee op en ten tweede wordt het er ook niet leuker en gezelliger op. Je kunt mij namelijk niet wijs maken dat het zo erg is om te kamperen dat het hele weekend erdoor wordt verpest.
Ik zeg: stop met zeiken, zet je over je kampeerangst heen en kom gewoon twee dagen lang genieten van heerlijke muziek op een van de leukste feestjes die Nederland rijk is!

Annemarie

 

Share/Save/Bookmark