Home Redactie Column Verplichting
Verplichting
Column

Studeren aan de universiteit betekent, in mijn geval, vooral veel lezen. Studieboeken, wetenschappelijke artikelen, verdragen (van de EU bijvoorbeeld) en notulen van rechtszaken zijn enkele voorbeelden van wat er zoal voorbij komt. Alles is in het engels en 150 pagina’s per week is geen uitzondering. Ik ben hier vaak uren mee bezig. Soms omdat het moeilijk is, maar meestal omdat ik gewoonweg geen zin heb.

Als kind zijnde was ik een echte boekenwurm. Al toen ik net kon lezen dreef ik mijn ouders tot waanzin door alles wat ik zag staan hardop voor te lezen. Gelukkig voor hun sloeg dit later om naar het stilletjes op de bank of op mijn kamer in rap tempo boeken lezen. Ik maakte dan ook optimaal gebruik van mijn lidmaatschap bij de bibliotheek. Met mijn pasje mocht ik tien boeken drie weken lang mee naar huis nemen. Vaak had ik die drie weken niet eens nodig en dus stond ik al weer eerder op zij gebogen naast de kasten om nieuwe boeken uit te zoeken. Toen ik wat ouder werd en wat moeilijkere en dikkere boeken ging lezen leende ik wel wat minder, maar ik bleef een vaste bezoeker van de bieb.

Halverwege de middelbare school nam mijn enthousiasme behoorlijk af en las ik lang zo veel niet meer. De reden daarvoor zal menigeen bekend in de oren klinken. De verplichte literatuurlijst! Als een stoffige leraar je vertelt dat dat boek van Couperus zo vreselijk mooi is, dan kun je dat als opstandige puber niet geloven natuurlijk. Uiteindelijk ben ik er wel in geslaagd om het verplichte aantal van 25 romans te lezen, maar de lol was er helemaal af. Inmiddels ben ik al vier jaar scholier-af en lees ik weer regelmatig met plezier een boek. De lol in het lezen heb ik hervonden tijdens een lange reis die ik heb gemaakt. Tijdens lange vlieg- en treinreizen was het vaak een welkome afleiding en ook las ik graag een boek als ik ergens lekker op het strand lag. Weer terug in Nederland ging ik in Maastricht studeren en de reis naar het zuiden breng ik ook vaak lezend door.

Nou heb ik laatst een boek gelezen over 2 jonge mensen die in het Estland van de jaren 90 proberen om een goed bestaan op te bouwen. Dit ging helaas niet zo makkelijk omdat alles en iedereen nog altijd gebukt ging onder de sporen die het Sovjet regime had nagelaten. Ik vond het een erg mooi boek en had het dan ook in vlot uit. Opeens drong het toen tot me door dat dit boek voor mij deels heel interessant was omdat ook mijn studie zich, onder andere, bezig houdt met de sociale aspecten van de Europese integratie. Want ondanks dat ik altijd met zoveel tegenzin studeer, vind ik mijn studie inhoudelijk meestal wel interessant. Dit bleek dus nog maar eens uit het feit dat ik die roman zo snel uit had. Toch gebeurt het regelmatig dat ik stofzuigen, boodschappen doen en ontelbaar keren gespeelde computerspelletjes opeens heel interessant vind als ik weer eens vol goede moed mijn lesboek heb opengeslagen. Telkens weer vraag ik me dan af waarom ik dat hoofdstukje niet gewoon even lees. Want ik weet dat ik daar naderhand alleen maar blij om ben en dat ik dan met een goed gevoel iets anders kan doen.

Het rare is dus dat ik een roman in een paar dagen uit lees, terwijl het lezen van 150 pagina’s studiemateriaal me (relatief gezien) veel meer tijd kost. Terugdenkend aan de tegenzin die er tijdens mijn middelbare schooltijd werd opgewekt als het ging om lezen, vermoed ik dat alleen het feit dat iets móet er al voor zorgt dat ik het niet meer wil. Natuurlijk zijn die teksten die ik voor school moet lezen vaak erg droog en minder leuk geschreven dan een gewoon boek, maar feit blijft wel dat het onderwerp me meestal wel interesseert. Het is dus voornamelijk de verplichting die tegenzin opwekt. Ik vraag me nu af of deze redenering andersom ook werkt. Zouden studenten en scholieren misschien vaker moeten horen dat ze vrijwillig met hun opleiding bezig zijn? Dat ze er zelf voor gekozen hebben en dat het niet hoeft; dat ze juist blij moeten zijn dat ze de kans krijgen om te leren. Ik ga in ieder geval proberen om mezelf hier nog eens aan te herinneren als ik weer eens vol afschuw naar het stapeltje teksten kijk dat ik nog moet lezen. Misschien dat het helpt en dat ik dan in no time klaar ben en me weer met andere hobby’s bezig kan gaan houden.

Annemarie 

 

Share/Save/Bookmark