Home Redactie Column It's a very, very mad world
It's a very, very mad world
Column

Het is al weer een tijdje geleden dat ik van mij via dit deel van deze site heb laten horen maar ik heb het ook schreeuwend druk gehad met zaken waarmee ik jullie nu niet lastig wil vallen. Daarover misschien meer in een later stuk.
Nu,….nu wil ik het eigenlijk hebben over geheel iets anders. Iets wat de dance scene in Nederland niet echt direct raakt. Het heeft me wat kopzorgen gekost omdat ik eigenlijk vind dat het hier bij DanceVenue niet thuishoort. Toch, aan de andere kant, Dance of geen Dance, dit raakt ons allemaal.

Natuurlijk heb ik het over de bomaanslagen in Madrid. Ik kan er gewoonweg niet over uit. Ik weet niet wat ik hiermee aan moet. De Madrileense locaties die het doelwit van Al Qaida waren, zijn plekken die ik zelf in de afgelopen jaren geregeld bezocht heb. Op deze trajecten was ik regelmatig zelf ook forens. Het gaat je dus niet in de koude kleren zitten wanneer de tv beelden laat zien van oorden waarvan je alles tot in detail herkent. Heel erg wrang allemaal. Vooral omdat deze beelden nu besmeurd zijn met afgerukte lichaamsdelen, honderden afgedekte doden, zwaar gewonden, een colonne van lijkenwagens, noem maar op. Je wordt er niet vrolijk van.

Net zoals bij de 11 september aanslagen op het WTC in New York en de aanslag op Bali, is heel de Westerse wereld solidair en worden er overal diverse herdenkingsdiensten gehouden. Heel mooi allemaal. Vooral die beelden dat heel Europa drie ‘hele’ minuten stilstaat, dat auto’s aan de kant stilstaan, berijders uitstappen om mee te herdenken en zodoende het normale leven even blokkeren, dat ministers bij iedere Spaanse ambassade kransen leggen en dat vlaggen wereldwijd halfstok gaan. Heel aangrijpend allemaal. Maar ik vraag me af, is het wel genoeg wat we doen. Zijn wij hier in het Westen wel goed op weg.

Ik volg hele discussies, zowel live als op het nieuws en daar waar mogelijk discussieer ik driftig mee. Geregeld heb ik een poging gewaagd om het eens van die andere kant te bekijken. Maar hoe goed [of hoe kwaad] ik het ook probeer, ik krijg het niet in mijn hoofd dat ik – als eventuele Al Qaida strijder – de zogenaamde good guy ben. Good guys blazen – in mijn ogen althans – geen onschuldige mensen en kinderen op en zeker niet uit naam van God.

Maar daar hebben we het dus weer. Uit naam van God! Doen ze het wel uit naam van God? Ik ben ondertussen allang de draad kwijt wanneer precies en vooral waarom Al Qaida een schurfthekel aan het Westen heeft gekregen? Weet jij het nog? Dan mag je het mij vertellen?

Het maakt niet uit hoe je het bekijkt, de [mis]daden van vorige week zijn – wederom in mijn ogen – gewoonweg niet goed te praten. Maar ja, wat doe je er tegen? Denken de beschermers van de Westerse wereld [lees: de Amerikanen] nu echt dat met het inrekenen [dood of levend] van een zekere Osama Bin Laden alles gelijk van de baan is en dat we weer veilig kunnen vliegen, treinen of in welke vorm dan ook kunnen reizen? Ik denk het niet. Sterker nog, in tegendeel zelfs, ik denk dat we dan alle martelaren van deze beweging op ons Westerse dak kunnen krijgen. Het is geen vrolijk vooruitzicht maar hoe vecht je tegen een dergelijke – goedlopende, financieel onafhankelijke – terreurorganisatie. Voor iedere terrorist die _we_ doodschieten staan er ergens anders weer twee op. In hun ogen is een martelaarsdood één van de hoogste eren die je kunt behalen op deze planeet.

Terwijl George jr. papa’s werk in Irak afmaakt en daarvoor van bijna de hele wereld steun heeft ontvangen beraden Al Qaida strijders zich in onbekende – waarschijnlijk Afghaanse – grotten, wat en wanneer het volgende onschuldige Westerse doelwit moet gaan worden.
Wat gaat er door het hoofd van zo’n strijder, wanneer hij diezelfde CNN beelden ziet van al die honderden doden en gewonden? “Goed gedaan, jochie!� ????? Wil ik het wel weten? Wil jij het wel weten?

Eng hoor, “It’s a very, very mad world!�

 

Share/Save/Bookmark