Home Redactie Column Do I Feel Lucky?
Do I Feel Lucky?
Column

“Het weekend was weer helemaal goed. Ik was vrijdag 3 oktober naar de Lexion geweest en zaterdag naar hèt trancepaleis van Amsterdam Club XL. De Lexion was helemaal goed, zie ook mijn partyreport verderop op deze site! Ik neem aan dat iedereen hun fiasco van zaterdag al wel via het nieuws of DLX of een ander medium heeft vernomen. Zaterdag was ik met Casandra – een lief vriendinnetje van me – naar de XL gegaan waar we rond de klok van twee een hele meute teleurgestelde Lexiongangers binnenkregen. Zo werd mijn initiële teleurstelling – dat ik niet naar de Lexion kon omdat de tent uitverkocht was – toch wel wat getemperd.
Sterker nog, ik was zelfs blij dat ik niet naar de Lex was gegaan want urenlang in de stromende regen wachten is echt helemaal niets voor mij. De nacht van de XL was helemaal super met veel HQ en Crazyland bekenden en veel lekkere trance en hardtrance muziek. Een heerlijke nacht dus.

Met een overgrote smile en een heerlijk wappie-gevoel liepen we na afloop terug naar de auto. Ik had hem weer op de Jan van Galenstraat geparkeerd in de woonwijk waar ik ‘m altijd neerzet tegenover zo’n typisch Amsterdams bruin café. Maar toen ik eenmaal terug bij mijn auto kwam zag ik tot mijn grote schrik dat er was ingebroken. Jawel, ik was het slachtoffer van de ziekte van elke grote stad, waar junkies de nacht beheersen en onder het toeziend oog van de politie ongestoord in andermans spullen kunnen zitten graaien. Waar ik mij dagelijks voor krom werk slopen zij in een fractie van seconden. Sloten waren tevergeefs geforceerd, dus werd er maar een onschuldig ruitje ingetikt, errug vervelend dus. En waarvoor eigenlijk – want er lag he-le-maal niets in de wagen. Ja…mijn radio/cd speler, maar die hadden ze wonderbaarlijk laten zitten. Zeker te weinig tijd gehad, denk ik dan. Wat ontbrak er dan wel? Het ‘goedkope’ prepaid telefoontje van Casandra hadden we in het dashboard-kastje laten liggen en ja hoor dat was nu weg. Wat moeten ze daar nu mee? Het is midden in de nacht dus ze kunnen – als ze het ding überhaupt al aan de praat krijgen – niemand bellen. Voor de rest lag alles nog, bedekt onder een miljoen glasstukjes, op zijn plek; mijn autoradio, het frontje lag nog onder mijn stoel, mijn autopapieren, mijn rijbewijs, een paar cd’s en nog wat kleine prullaria. Ik was in één klap weer nuchter, wat op zich al een heel verlies is.

Casandra hield – alert dat zij nog was – een voorbijrijdende politiewagen aan maar de heren konden – uiteraard – niets meer voor je betekenen want de [roof]vogel was ‘m al gevlogen. Ze waren wel erg meelevend en zochten zelfs een paar telefoonnummers voor ons op. We konden ons vervolgens melden bij het politiebureau om de hoek waar overigens al vijf andere gesloopte auto’s voor ons stonden te wachten. Het was dus een lucratieve nacht voor de wijk-junk. De berijders hadden allemaal een mooie vuilniszak van de ook weer meelevende [en verrassend mooie] agente meegekregen. Nadat ik geen aangifte heb mogen doen kwam ook ik gewapend met een vulniszak naar buitenlopen. Een beetje verdaasd stapte ik achter mijn stuur en begon een koude zoektocht naar een benzinestation in de hoop dat ze daar een rol ducktape hadden, want, dat had de behulpzame politie weer niet.

Bij Station Lelylaan lachte het geluk me weer een beetje toe. Een dikke rol tape gekocht en de boel provisorisch dichtgeplakt. Een nadeel was wel dat ik door de grijze zak natuurlijk geen zicht meer had op mijn buitenspiegel. Een erg koude en best wel linke rit naar Den Haag volgde. De volgende dag telefonisch aangifte gedaan. Wist je dat dat kon? Jawel maar dan wel alleen in Amsterdam want Politie Haaglanden is nog lang niet zo geautomatiseerd. Helaas voor mij was het afgelopen weekend een soort alternatieve koopavond voor de Amsterdamse junks en inbrekers geweest en kon de politie wegens de vele binnengekomen meldingen mij niet meteen van dienst zijn. Er werd een afspraak gemaakt om op dinsdag alles telefonisch af te handelen.

Maandag had ik ook eindelijk de garage en de verzekering kunnen bellen. Die hebben natuurlijk ook recht op een vrije zondag. De garage had gelukkig dinsdag al een plekje en deden natuurlijk alsof dit de gewoonste zaak van de wereld was. [Ik ruik kartelvorming tussen inbrekers en garagehouders!] Mijn verzekering was een compleet ander verhaal. In de afgelopen twintig(!) jaar dat ik mij al per auto vervoer heb ik nooit aanspraak hoeven te maken op mijn verzekering. Nog nooit heb ik een botsinkje gehad [afgezien van een klein verdwaald Amsterdammertje in Den Haag dan]. Ik heb zelfs niet eens ergens een lijk veroorzaakt. No claims dus. Al die jaren heb ik braaf mijn premies betaald. Dus je zou denken dat ik wel goed zit met die autoverzekering van me. Nee dus! Tegen inbraak ben ik wel verzekerd, gelukkig maar. Maar alles wat er eventueel in mijn auto zou hebben gelegen wordt weer van een andere polis afgetrokken en dat kan tot een maximum van het luttele bedrag van €250. En natuurlijk, natuurlijk, vallen mobiele telefoontjes hier weer niet onder. Jammer, jammer, jammer. Waar betaal je dan in hemelsnaam zo’n hoge premie voor?

Het valt niet te hopen dat ze een keer echt inbreken en dat ze echt voor duizenden zuurverdiende Euro’s je spullen weggappen want dan kan je echt gewoon fluiten naar je spullen en je geld. Dubbelop zelfs want je premie betaal je ook eigenlijk voor niets.

Anyway, het hele zaakje is nu geregeld. Voor €1,700.- is er aan schade aangericht wat gelukkig door de verzekering gedekt is. Wat een schril contrast eigenlijk met de buit die ze gemaakt hebben. Ik geloof dat er wel ergens in Amsterdam een heler is die €5.- zal geven voor een 2jaar oud mobieltje waarvan je de PUK code niet kan kraken. Als het goed is, heb ik aanstaande vrijdag mijn auto weer voor de deur staan. Dan moet ook het aangifterapport er zijn en kan het hele circus liniaal-rectaal naar de verzekering gestuurd worden. In ieder geval kan ik daarna weer met de gerepareerde auto naar Amsterdam, lekker het risico nemen dat er weer ingebroken wordt. Je stelt je die vraag nu wel twee keer; Ik ga naar de XL dus waar durf ik vanavond mijn auto neer te zetten? Do I feel lucky?�

JFK

 

Share/Save/Bookmark