Home Redactie Partyreports Trance Energy 2007
Trance Energy 2007
Partyreports
Dat het grootste Nederlandse indoor trance festival zover buiten de grenzen is getreden had ik altijd al geweten maar na een paar rondjes door de grote zaal gelopen te hebben en zoveel verschillende nationaliteiten te zijn tegengekomen was een heerlijke bijkomende verrassing.  Ieren, Schotten, Italianen, Spanjaarden, Engelsen, Denen, Duitsers en zelfs mensen uit Australië en Zuid-Afrika waren speciaal overgekomen voor dit heerlijke feest.  Op een persoonlijke noot, ik kwam zelfs een stel Duitsers tegen (helemaal vanuit Berlijn gekomen) die ik van de zomer in Amnesia Ibiza had leren kennen.  Maar dat terzijde.


De line up van Trance Energy was weer om te kwijlen en voordat de avond was begonnen had ik al een route van DJs uitgestippeld die ik perse wilde zien die avond.  Helaas voor me kon ik mijn oorspronkelijke lijstje niet volgen omdat een aantal DJs op hetzelfde tijdstip geprogrammeerd stond, zo vervelend.  Maar goed, ik had een lekker alternatief opgesteld dus we konden los.

Met zijn achten reden we richting de Jaarbeurs en daar aangekomen verliep alles bijzonder vlotjes.  Geen lange rijen bij de gate en lockers en voordat we het goed en wel wisten waren we binnen.  Binnen was al een flinke crowd aan het dakken,  Vooral de main was al aardig gevuld met een flinke dansende menigte.  Op het podium stond Phynn al behoorlijk te beuken.  De Trance die vroeger nog de toon aan gaf is al lang van het podium verdwenen.  Ik ontdekte gedurende de hele nacht dat de rauwe Techtrance-achtige invloeden van bijvoorbeeld een marcel Woods een hele grote rol is gaan spelen  binnen de Trance Energy deuren.  Ook Phynn heeft zich duidelijk hierdoor laten beïnvloeden.  Moet zeggen dat hij een bijzonder goede indruk op me gemaakt heeft en hem zou ik zeker vaker willen zien optreden.

Terwijl de zaal zich verder opvulde met nog veel meer partygangers probeerde ik een aantal vrienden van me uit Eindhoven te vinden.  Terwijl het typische ID&T intermezzo - wat tussen de DJs altijd opgevoerd wordt - de wisseling van de DJ-wacht aankondigde stond ik met stijgende verbazing te genieten van de fantastische licht en laser effecten.  Ja, een show weggeven kan ID&T wel.  Phynn nam het welverdiende applaus in ontvangst en maakte ruimte in de booth voor niemand minder dan Sander van Doorn, wederom een DJ die het afgelopen jaar flink aan de weg aan het timmeren is met scorende producties, optredens op alle grote podia in binnen- en buitenland.

Het toeval wilde dat ik in het verleden Sander nog nooit met eigen ogen en oren heb mogen aanschouwen.  Zo jammer want als hij daar draaide zoals hij hier op TE draaide dan heb ik zeker wat gemist.  Wat een lekkere set heeft hij neergezet.  Van begin tot het eind heb ik op de dansvloer gestaan en heeft hij me meegenomen op een heerlijk verhaal.

Inmiddels had ik mijn clubje bij elkaar gevonden en nu kon het feest pas echt los gaan.  Markus Schulz stond op het punt om de decks over te nemen van Sander van Doorn.  Markus is geen onbekende in Nederland; Mysteryland, Dancetour en de diverse Armada avonden hebben zijn naam al in de line up opgenomen.  Met goed recht want een avondje dansen tot een waar feest bouwen kan deze Amerikaan zeker wel.  Heerlijk ook om op het grote scherm te zien dat hij zelf ook zo staat te genieten van ijn eigen sound en via dit medium de interactie met de volle zaal opzoekt.

Halverwege zijn Markus zijn set ben ik even de Jaarbeurs gaan ontdekken en kijken hoe het met de rest van de zalen stond.  Ik blijf het toch een nadeel vinden dat eenrichtingsverkeer tijdens de feesten in de Jaarbeurs.  De sfeer hing er overal lekker in moet ik zeggen en alle zalen (zelfs de gangen) waren tot aan de nok toe gevuld met feestende menigten.  Zo heerlijk om te zien dat alle verschillende stromingen in de Trance zoveel publiek trekt.

Na mijn rondje verplichtingen ben ik weer snel teruggekeerd naar de main waar ik zeker Paul Oakenfold wilde meemaken.  Het was alweer heel lang geleden dat ik een optreden van hem had meegemaakt dus ik was bijzonder psyched dat ik ‘m weer zou zien.  Maar de man kon me helaas niet boeien.  Zijn platenkeuze was wel lekker te noemen maar de manier waarop de man menig plaat poogde in te mixen was bijna tegen het abominabele aan.  Vol in beeld - op het grote scherm - zag je hem de ene fout na de andere maken.  Pogingen om de fouten te verbeteren verliepen ook niet vlekkeloos dus om nou te zeggen dat ik een beetje teleurgesteld was, ja, dat kan je wel zeggen.  Maar goed, we zullen er niet te veel over zeuren want uiteindelijk kreeg hij toch de hele zaal mee en daar gaat het om.

Toen het de beurt aan het duo Cosmic Gate was ben ik met de hele groep naar de Harde zaal gegaan.  De eerste paar platen hoorden we op de weg naar buiten en aan de ene kant klonk het wel lekker maar ik wist wat me in de andere zaal te wachten stond - Hardtrance van de bovenste plank.

Dave202 stond al flink te knallen en het was moeilijk naar voren van de zaal te komen.  Wat een drukte aldaar zeg.  En goeiemorgen, wat stond de muziek daar hard.  Toch wel opvallend dat het publiek hier - volgens mij althans - weer net wat in andere sferen zat.  Fantastisch om iedereen zo te zien genieten.  Lang zouden we hier niet kunnen blijven omdat we toch ook weer graag naar de main wilden gaan want de set van Marcel Woods mochten we natuurlijk niet missen.

We hadden door de drukte in de gangen net de aankondiging gemist maar we hoorden zijn typische rauwe energieke sounds al uit de speakers komen.  We snelden naar voren waar we overigens weer een andere groep vrienden tegen kwamen.  Hoe is het mogelijk dat je in zo'n grote menigte toch altijd bekenden tegen komt.  Marcel bakte er weer een machtige set van.  Ik ben de afgelopen twee jaar zijn muziek echt gaan waarderen.  Zijn set puilde uit met zijn eigen producties die de set alleen nog maar meer opzweepten.  Het publiek ging - naar verwachting overigens - helemaal uit zijn plaat bij het horen van Advanced, zijn TE Anthem van 2006.

Als afsluiter wilden we weer naar de harde zaal waar Francois het feest naar een waardig einde moest brengen.  En dat gebeurde dan ook want Francois heeft me toch een partij staan beuken met tracks die bijzonder dicht tegen de Hardstyle aanleunden.  Zo lekker om eens lekker stampend TE te verlaten.

Het feest is echt bijzonder snel omgevlogen.  Voordat we wisten was het alweer kwart voor zeven en dus hoogste tijd om er weer een eind aan te maken.  Zo jammer maar met TE achter de rug kunnen we weer uitkijken naar het komende zomerseizoen waar weer elk weekend ergens een festival te vieren valt.

Heb er nu alweer zin in.
Share/Save/Bookmark