Home Redactie Partyreports YvonnY's Queensnight & day
YvonnY's Queensnight & day
Partyreports

YvonnY heeft eigenlijk niet zoveel met het koningshuis, maar met Koninginnedag spreekt het Oranje-gevoel toch wel aan, mede dankzij de vrije (feest)dag die daaraan verbonden is in een normaal jaar. 2005 valt helaas niet onder een normaal jaar, gezien het feit dat bij de gewone doordeweeks hardwerkende mens dit jaar Koninginnedag, Bevrijdingsdag, de halve Kerst en Oud en Nieuw door de neus geboord wordt. 29 april 2005 is dus een normale vrijdag, voorafgaand aan een iets feestelijker zaterdag. Om deze nacht toch feestelijk door te brengen, koos ik voor een speciaal feestje in Club Fly te Scheveningen: Exposure, dat deze dag zijn 12 ½ jarig bestaan zou vieren. En dat is toch wel een felicitatie waard, zo lang meegaan in deze snel veranderende en soms zo harde (dance)wereld. Dus geen oranje en rood-wit-blauw, maar wel slingers, ballonnen en 12 ½ uur lang feest!

Haagse Koninginnenach @ Exposure

Exposure kenmerkt zich door vette clubavonden op eigen locatie, maar ook op andere locaties in Nederland en buitenland, waaronder Ibiza. Vele grote namen hebben de afgelopen jaren de revue gepasseerd, zoals Kevin Saunderson, Steve Rachmad, Jaydee, Michel de Heij, Sander Kleinenberg, Satoshi Tomiie, Anthony Pappa, James Holden en nog veel meer.
Voor vanavond stonden Fred Numf, Remy, Gilbert, Jordi Bouwman en Özgür Can geprogrammeerd. Van acht tot tien uur was er een speciale receptie voor genodigden en daarna kon het echte feest beginnen.
Wij werden om even over elven verwelkomd door fakkels, vuurkorven en een aardige portier en in een feestelijk engelachtig aangeklede gezellige dansruimte verwelkomden de warme klanken ons van de back-2-back set van Jordi Bouwman en Özgür Can. Het was nog niet zo druk en de vraag was natuurlijk ook op een nacht als deze of het wel afgeladen vol zou worden met al die andere feestelijkheden, maar het was al wel gezellig. Gevleugelde engelenfiguren, witte draperieën en veel ballonnen hingen boven en om ons heen. Mijn neus werd ondertussen geprikkeld door frisse citroengeuren, afkomstig van een kleurige geurenbar die opgesteld was door Miss Guardian Angel oftewel Sense-Jock Roxanne (www.conscious-minds.nl), achterin de zaal naast de drankbar. Mooi gedaan! Men kon zich nog te goed doen aan lekkere hapjes, maar waar de champagne was gebleven? Ach, een rosétje kan ook wonderen doen! Jordi en Özgür waren al flink op dreef en creëerden al een behoorlijk feestgevoel om rond twaalf uur plaats te maken voor dj Gilbert, die de aanwezigen zou gaan trakteren op Classics uit de negentiger jaren.
Nou ga ik pas een jaar of vier mee in dit dance-wereldje, dus ik was wel benieuwd naar de sounds die ik in de voorliggende jaren gemist had. Maar na tien minuten wist ik meteen weer waarom ik toentertijd house verschrikkelijk vond. Wat een inhoudloze, droge, saaie op-en-neer muziek was dat toen. Begrijpelijk dat ik destijds het idee kreeg, dat mijn tijd geweest was en ik min of meer vrijwillig achter de geraniums ben gaan zitten. En terwijl zijn set voortkabbelde kreeg ik daar dus ook geen spijt van. Ik vermoed trouwens wel dat hij echt alleen maar begin jaren negentig muziek heeft gedraaid. Alleen aan het einde van zijn set ben ik ontwaakt, heb die bloemen aan de kant geschopt en kon ik mijn luie lijf even stretchen.
Erg blij waren de meeste mensen dat Fred Numf, die we al een paar keer met handen en voeten hadden geseind of hij niet eerder over kon nemen (wat helaas niet mogelijk bleek), het overnam. En hij deed dat knallend, hij had het helemaal begrepen, dat als hij nu geen actie zou ondernemen, de hele boel weleens als een nachtkaarsje uit zou kunnen gaan. Ik had Fred Numf een paar weken geleden zien en horen openen op een Sessions-feest in de Lexion, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik ‘m nu veel spannender vond draaien. Hij pikte de feestdraad van voor dj Gilbert op en liet ‘m niet meer los. Gelukkig was het ook wat drukker geworden, maar inderdaad helaas geen volle bak. Niet dat het mij stoorde, want de dansvloer was lekker gevuld en je had ook nog ruimte om uitgebreid je danskunsten te vertonen. Overigens werden de kunsten met hoofdletter K, natuurlijk door de ingehuurde dance-acts gepresenteerd!

Remy, ballonnen en nog meer lekkers

Om een uur of drie kreeg ik een SMS van onze hoofdredacteur, dat hij geen taxi kon krijgen vanuit het centrum om naar club Fly te komen. Dus deze toegewijde reporter bood aan om hem even op te gaan halen. Mijn vriendin en ik hebben deze avond onderbroken (en dat doe ik echt alleen in uitzonderlijke gevallen) om drie kwartier later weer terug te keren en dan te constateren dat Remy al een half uur aan het draaien was. Overigens liet de passagier het afweten, hij dacht dat we een geintje maakten en hij had bedacht dat hij de volgende dag vroeg al in Amsterdam moest zijn. Bedankt Rick, de rekening volgt!
Gelukkig ben ik niet rancuneus en bovendien zorgde Remy voor een superstrakke, heerlijk duistere en sexy set. De figuurlijke kuisheidsgordels sprongen spontaan open! Ook aan Remy kun je feestvieren wel overlaten, hij heeft me echt nog nooit teleurgesteld en dat vind ik knap!
Inmiddels waren ook alle ballonnen gelanceerd in het publiek en ik traceerde nog wat afwijkende ballonnen waar een raar luchtje aan zat. Eén van de specialiteiten van club Fly: ballonnen met lachgas. Ik dacht, het is feest, dus wilde er ook wel ‘ns eentje proberen, nadat ik wat gelukzalige gezichten had bestudeerd. Zonder succes. Kennelijk mis ik een of ander gen in mijn systeem, want ik merkte totaal geen effect. Gelukkig ben ik van nature al vrolijk!
Na Remy werd de DJ-booth weer om en om overgenomen door Özgür Can en Jordi Bouwman, die er ook weer een heerlijk stevige draai aan gaven.
Eigenlijk had ik om zes uur nog genoeg energie over, maar we hebben toch een punt gezet achter dit feest, dat nog tot ca. half negen door zou gaan.
Vanmiddag werden we alweer verwacht in Leiden!

Queensday @ Leiden

Nou ja vanmiddag, het was al 18 uur geweest voor we arriveerden op de Garenmarkt te Leiden, dat even tijdelijk omgedoopt was tot het Armadaplein en waar op dat moment Micha Daniëls aan het draaien was in een grote overdekte DJ-booth. Dat overdekte was misschien niet overbodig, want op onze rit vanuit Gouda hadden we een enorme loodgrijze hemelstrook gesignaleerd en ja hoor, we reden Leiden nog niet binnen of het begon te druppelen. Mijn paraplu in de aanslag was al genoeg om die druppels te laten schrikken, we hebben ze daarna ook niet meer teruggezien!
Het feest was al om 15 uur begonnen met Perry O’Neill achter de knoppen, helaas gemist dus. Zijn opvolger Micha Daniëls draaide geen sterke set, tenminste het gedeelte dat ik gehoord heb zat vol met breaks en leek maar niet op gang te komen. Het publiek reageerde ook nogal lauw. Achteraf begreep ik dat hij problemen had gehad met een defecte platenspeler of iets dergelijks, dus hij zal uit zijn ritme zijn geraakt! Jammer. Ik vond de Garenmarkt trouwens ook niet echt een sfeervolle bijdrage leveren aan dit feest. Het was gewoon een parkeerplaats van een winkelcentrum, vol met betonnen struikelrandjes, waar ik natuurlijk weer kennis mee moest maken. De oktoberfeesten zijn toch op betere, historisch gezelliger plaatsen.

Armin van Buuren

Om 19 uur was het de beurt aan Armin van Buuren, dus alle hoop was op hem gevestigd. En hij heeft ons niet teleurgesteld. Integendeel! Hij heeft het publiek, dat in grote getale was op komen dagen gekieteld, meegesleept en samengekneed tot één dansende en springende massa. Fantastisch zoals die man, altijd enthousiast meespringend en met veel interactie, een zeer gevarieerde set heeft neergezet. Van melodieuze tot stevige Trance en van Progressive tot Techno (Dustsucker/Remy). Ik heb hem ook even van dichtbij mogen aanschouwen, toen hij zijn set net begon. Hij leek zichtbaar blij en geroerd, omdat hij in “zijn� eigen stad mocht draaien. Echt heel mooi om dat op zijn gezicht af te lezen! Er waren natuurlijk ook veel familieleden (Pa en Ma o.a.) en vrienden voor hem gekomen.
Na nog wat lekkere Tranceklassiekers, het was inmiddels ook al donker geworden, wat de sfeer nog meer ten goede kwam, was het helaas al weer tijd voor een toegift. En dat werd een heftige springer en meezinger: de remix van Nirvana “Smells like teen spirit�. Bedankt Armin, we hebben echt genoten!

Powerzone, Amsterdam

Ja, en dan is het zaterdagavond en Koninginnedag 23 uur en zit je op de bank met de keus: inkakken of nog wat leuks gaan doen, maar wat? Eigenlijk waren we best moe, maar er kwam een verlossend SMS-je: in de Powerzone te Amsterdam zou een leuk feest zijn! Dus even de haren gekamd, de adrenaline weer opgepord, stonden we anderhalf uur later weer fris in de Powerzone. Daar was ik al zeker anderhalf jaar niet meer geweest. En het was me toch gezellig en lekker druk. De line-up was natuurlijk ook niet geheel onverdienstelijk: Jochen Miller, helaas maar heel even gehoord, daarna Cosmic Gate, gevolgd door Bas & Ram.
Cosmic Gate hoorde ik voor de eerste keer en dat was geheel niet slecht. Al dacht ik eigenlijk dat zij de wat hardere Trancestroming vertegenwoordigden, het werd een melodieuze Tranceset. Heerlijk!
Bas & Ram kunnen soms weleens wisselvallig zijn, maar deze nacht vond ik dat ze aardig op lijn zaten en ondanks de breaks, toch heerlijke stevige mixen lieten horen!
Om vijf uur zat het erop! Het mag een zeer geslaagde Koninginnenacht en –dag genoemd worden. Hier kan ik wel weer een jaartje op teren!

YvonnY kijkt alweer uit naar het volgende feest op 4 mei in Panama!!
XXX


 

Share/Save/Bookmark