Home Redactie Partyreports I love Hardhouse – Ouderwets HQ feestje
I love Hardhouse – Ouderwets HQ feestje
Partyreports

Dat er in Nederland nog steeds heel erg weinig voor de echte UK Hardhouse liefhebber te doen is blijft een onveranderd feit. HQ fans kijken halsreikend uit naar het verlossende woord dat er ergens weer een HQ feest georganiseerd wordt. Het is nu ruim drie maanden geleden dat de laatste vrijdag van de maand gevuld werd door die karakteristieke HQ sound van een JP, een Fausto, een Tom Harding, een Rossi en een Danny D.

Natuurlijk zijn er feestjes waar de bovenstaande heren draaien en daar komen dan ook vaak de echte HQ gangers naar toe maar op een of andere manier halen maar weinig feestjes dat echte HQ gehalte. HQ – nu al door vele geïdealiseerd – zal het zeker zwaar krijgen als ze ergens de deuren weer opengooien.

Ondertussen zitten de oud residents van HQ ook niet stil. JP heeft een week of wat geleden weer een succesvolle UKXX party in de Matrixx georganiseerd en de volgende staat alweer op de agenda. Ook Danny D. had afgelopen weekend weer de mouwen opgestroopt en heeft in de Zyon een nieuwe editie georganiseerd van het ‘I love Hardhouse’ feest. Een zeer geslaagd feest was het weer met hij zelf als een van de DJ’s gevolgd door Higgins, Jon Rundell, Tom Harding en JP.

Toen we rond de klok van elven binnenkwamen was het er al aardig druk. Veel, nee, heel veel bekenden van de Melkweg en de zogeheten UDC feesten. Altijd weer leuk om die gezichten te zien. Natuurlijk ook weer een aantal gezien die ik de nacht ervoor al in Maastricht was tegengekomen. Het schijnt dat er heel weinig geslapen was want die middag was er in de Sol ook al een Hardhouse feest. Kortom, het ene moment is er maanden achtereen niets te beleven op het gebied van Hardhouse en voor dat je het weet heb je drie superfeesten in twee dagen tijd. Toen we binnenkwamen was Higgins al lekker aan het draaien. Het zou voor mij de eerste keer zijn dat ik hem zou bezig zien en ik moet zeggen dat het me niet tegenviel. Zijn sound is onvervalste UK dus de liefhebber kon het niets anders dan het naar zijn zin hebben. Higgins draaide naar behoren en zocht zo nu en dan het publiek op. Met Danny D. als ‘stand in’ MC zweepten ze samen het publiek nog eens extra op. Errug ok.

Jon Rundell is voor velen geen onbekenden. Ik heb hem al een aantal keren gezien en elke keer presteert hij het om mij te verrassen. Hij draaide dit keer – in het begin althans – erg afwisselend. Beetje techy en dat beviel me prima. Daarna werd het mij een beetje te vlak maar het maakte me eigenlijk weinig uit want de sfeer zat er heel goed in. De zaal werd ook steeds drukker en er ontstond een bijna HQ entourage.

Daarna was het de beurt aan de man die de UK Hardhouse naar Nederland heeft gebracht, Tom Harding. Het was voor eerst in 2005 dat ik hem in Nederland zag spelen. Tom maakte zijn afwezigheid van de afgelopen maanden meer dan goed met een echt lekkere gevarieerde set. Hij had er ook echt weer zin in en liet dat ook meteen merken. Op zijn geheel eigen stijl stond hij weer lekker achter de nauwe booth te springen en te dansen. Heerlijk om te zien. Ik hoorde ook alleen maar lovende woorden van iedereen over zijn set.

JP zou afsluiten en de overgang van UK naar Continental was weer een feit. Een compleet andere set als de nacht ervoor. Wat lijkt me dat toch heerlijk als je twee avonden kan vullen met compleet verschillende platen. JP bouwde zijn set ook weer lekker op maar begon al na een minuut of twintig behoorlijk te beuken. Vooral dat laatste nummer van Derb [ben even de naam kwijt] hakt er altijd zo lekker in!

Helaas heb ik maar kort van zijn set kunnen genieten. De moeheid sloeg uiteindelijk toch toe. Vooral mijn date had het moeilijk. We hadden ook nog een lange rit naar huis te gaan dus ik was er niet al te rouwig om.

Het was me een weekendje JP van jewelste en zeker voor herhaling vatbaar.

JFK

 

Share/Save/Bookmark