Home Redactie Partyreports Trance Energy – grensverleggend!
Trance Energy – grensverleggend!
Partyreports

Het leek al weken geleden dat ik op jacht ging naar een van de laatste Trance Energy kaartjes die er nog in omloop waren. Verschillende Postkantoren en Free Record Shops heb ik een bezoekje gebracht in de hoop dat ze nog een kaartje voor me hadden. Helaas het mocht niet zo zijn, de ene smoes nog mooier dan de ander kreeg ik van verkopers te verwerken. Totdat ik in de laatste Free record shop in de stad op een meisje stuitte die mij naar een sigarenboer op de hoek verwees. Gelukkig deze had nog een verbinding met het netwerk van Ticketbox en jawel er waren nog onbedrukte kaartjes beschikbaar. Gelukkig want ik had geen zin om in de stromende regen bij de Jaarbeurs te staan om op een louche manier nog aan kaartjes te kunnen komen. Je weet nooit wat je treft.

Maar goed dat was dus om precies te zijn zo’n anderhalve week geleden. Ik had het gevoel dat het veel langer geleden was omdat ik er onbewust toch wel ontzettend naar toegeleefd had. Het zou voor mij een eerste keer Trance Energy zijn. Waarom ik er nog nooit geweest was? Weet het niet precies maar ik denk dat het grotendeels te maken heeft met wat diepgewortelde vooroordelen zoals ‘het is een kinderfeestje’, of ‘zelfde locatieproblemen zoals in de RAI’, of ‘gebrek aan value for money’. Je hoort en leest immers een heleboel dingen over feesten en zonder enige persoonlijke ervaringen neem je al gauw klakkeloos dingen over. Ook ik ben daar schuldig aan geweest.

Maar goed, de eerste stap om van mijn vooroordelen af te komen heb ik dus gedaan. Met het kaartje op zak stapten we in de auto op weg naar de Jaarbeurs. Het eerste vooroordeel was bij aankomst meteen weggewist. Genoeg parkeerplek bij de Jaarbeurs en we konden gewoon doorrijden. Natuurlijk kan het op sommige momenten [of in het verleden] lang duren voordat je een plekje vindt maar op het moment dat wij aankwamen was het verkeer rondom de Jaarbeurs prima geregeld.

Onze binnenkomst verliep vervolgens ook vrij snel; kaartje afgegeven, garderobe geregeld, gefouilleerd, muntjes gekocht en uiteindelijk de pas ingezet richting de beukende beats. Na 25m gelopen te hebben werden we vervolgens vriendelijk verzocht om rechtsomkeer te maken want de organisatie had de Jaarbeurs als eenrichtingsverkeer ingericht. Nu zal men daar wel goed over nagedacht hebben maar praktisch is zo’n ‘verkeersbeleid’ niet.

We liepen een van de lange gangen van de Jaarbeurs in. De eerste zaal die in gebruik was, was de zaal waar voornamelijk de stempel van Marco V werd gedrukt. Onder de naam In Charge zou Marco V daar een ruim drie uur durende set neerzetten. Daar zouden we zeker in de loop van de nacht een kijkje nemen. We liepen door naar de aanliggende zaal waar de sferen van DJ Jean uitgebaat zouden worden. Jean’s Madhouse is in de laatste jaren zeker een begrip geworden en dat bewijst hij hier met zijn eigen zaal destemeer. Maar voordat we hier wat zouden hangen wilden we toch eerst een kijkje nemen in de main zaal.

Terwijl het typische ID&T aankondigingssysteem de nieuwe DJ aanmeldde baanden wij ons door de al drukke menigte een weg naar voren. We hoorden dat Eddie Halliwell en Judge Jules plek hadden genomen in de DJ booth. Precies op tijd dus. Halliwell en Jules zijn twee UK iconen die hun naam al zeker gemaakt hebben en dat niet alleen in de Trance hoek. Nadat we ons plekje hadden gevonden bij een groepje nieuwe vrienden uit Eindhoven en omgeving [mensen het was een bijzonder toffe avond met jullie] kon voor mij het feest nu echt beginnen. Eddie en de Judge zetten echt een lekkere set neer. UK Trance gemixt met verschillende Trance toppers van het continent. Hier en daar een lekkere Hardtrance track om het verhaal lekker verder op te bouwen. En,... het moet wederom even vermeld worden; wat kan die Halliwell toch verschrikkelijk strak mixen. Die knaap stond me toch een partij aan die knoppen te draaien dat je bepaalde tracks niet eens meer herkende. En dan die kop die hij erbij trok, machtig arrogant – maar dan wel op een sympathieke manier. Geweldig! Beide heren wisten precies hoe ze het alsmaar toenemende publiek moesten bespelen en er ontstond een super interactie.

Na Halliwell en Jules was het tijd voor live act Rank 1. Op dat moment stonden we even te twijfelen wat te doen want het groepje vrienden wilde eigenlijk naar Marco V. In eerste instantie volgden we hen maar toen we de eerste track ‘Airwave’ hoorden wilden we eigenlijk even blijven. Het begin van de Rank 1 set was echt lekker te noemen. Dit is in mijn ogen Trance op zijn best. Zweefmomenten afgewisseld met en ondersteund door de nodige stevige basslines. Maar naarmate de set vorderde verloor ik van het ene op het andere moment interesse. De set kon me niet echt meer boeien. Ik merkte ook dat de halve zaal niet echt meer stond te dakken. Beetje jammer want we waren net zo lekker op dreef gebracht door de twee Britse heren. De set duurde ook niet echt lang, moet ik zeggen maar rouwig was ik er zeker niet om.

Het ondertussen bekende intermezzo zorgde weer voor een korte adempauze. Ik keek even de zaal in en probeerde wat gezichten en figuren te onderscheiden maar dat bleek een bijna onmogelijke taak. Het was echt druk in de main geworden. Weinig kans om een bekende te ontdekken.

De volgende DJ op de lijst van de favoriet van Rick, Armin van Buuren. Gewoonlijk ben ik zelf ook wel te spreken over deze sympathieke DJ. Armin zette zijn set vrij rustig in, in zijn typische eigen stijl. Veel vocals en echt super trancy. Maar na een kwartier van steeds hetzelfde keek ik het groepje aan en wij allen waren er wel over eens om een kijkje te nemen in de zaal van Marco V. Zo gezegd, zo gedaan.

Het duurde even voordat we bij ‘In Charge’ aankwamen want we wisten niet meer hoe we moesten lopen. Ik stuurde even een smsje naar de ‘Eindhoven clan’ om te kijken waar zij uithingen. Vooraan in het midden dus. Eindelijk op de plek aangekomen zagen we dat het daar net zo lekker druk was en dat Marco V behoorlijk stond te snoeien. Wat zette hij toch een lekkere set neer. Veel up tempo en up beat toppers afgewisseld met de nodige nieuwe track maar vooral lekker hard. Op bepaalde momenten gingen de basslines wel heel erg diep en had ik echt het gevoel dat ik ter plekke gereanimeerd werd, maar hoe dan ook, Marco’s set behoorde die avond zeker tot mijn favoriete. Wat is het toch een vrolijke vent en zeker leuk te zien hoe hij het naar zijn zin heeft achter de decks. Oja, nog een mooie bijkomstigheid in deze zaal was wel de lasershow. Errug ok!

De Mc kondigde John 00 Flemming aan als de volgende DJ. De hele groep had ondertussen al besloten om naar Randy Katana te gaan in de ‘Madhouse’ zaal. Daar stond de DJ booth wel erg centraal. In het midden van de zaal zagen we op een roterende ronde schijf de booth met een aantal mensen aan ons voorbij draaien. G-Spot zette zijn laatste tracks in en liet het publiek genieten van zijn eigen typische stijl. Een aantal van onze groep was gespannen omdat ze veel van Katana gehoord hadden maar nog nooit in levende lijve gezien had. Katana opende met een lekkere track die vol stond van de jungle achtige geluiden. Nou niet echt de flavour waar ‘t groepje zin in had. Helaas voor hen liet Katana ook niet merken dat er veel verandering in de set op komst was. We besloten om de toch wel gezellige Madhouse zaal te verlaten en door te gaan naar de main.

Terug in de main was het nog steeds een drukte van jewelste. Er hing nog steeds een geweldige sfeer. Onderweg had Cas nog gesproken met iemand van de beveiliging en die vertelde zelfs dat het tot op dat moment nog een incidentvrij en gezellig feest was. Kortom helemaal goed voor alle partijen. Ik zag het onmiskenbare kapsel van Johan Gielen bovenuit de DJ booth steken. Mooi dacht ik, die is altijd wel in voor een lekkere stevige set. Johan draaide een aantal tracks die ik vlak daarvoor ook nog in de zaal van Marco V had gehoord maar goed, dat kon hij ook niet weten, dacht ik zo. Maakte ook niet uit want de bewuste tracks waren immers lekker dansbaar. Lang hebben we niet naar Gielen kunnen luisteren omdat ook zijn set vrijwel bijna aan het einde was. [Da’s nou het nadeel van eenrichting verkeer, je verliest zoveel tijd].

Johan zette een lekkere, safe set neer en dat ligt natuurlijk altijd lekker bij zo’n grote crowd. Weer tijd voor het intermezzo die de laatste DJ aankondigde.

De dag ervoor had ik hem ook al in de Haagse ASTA - letterlijk – mogen bewonderen, want in mijn ogen zette hij daar zijn beste set ooit in Nederland neer. Wat heeft hij Den Haag laten beuken zeg. Niet normaal meer. Ik was dus benieuwd wat hij hier ging doen. Het was de beurt dus aan niemand minder dan Yoji Biomehanika. Wat Yoji neerzette was vrijwel hetzelfde wat hij de avond ervoor liet zien. Op een paar Hardstyle platen na dan. Een set die eigenlijk weinig meer met Trance Energy te maken had. Veel invloeden uit de Harddance en zelfs Techno hoek dus. Je hoorde daarom ook niemand uit onze groep klagen want die hebben het juist op de wat hardere tunes. Kortom genieten geblazen. Yoji moet het vooral ook van zijn presence hebben en daar maakt hij wel degelijk goed gebruik van. Heerlijk om te zien hoe de crowd daarop reageert.

De laatste track werd helaas rond zevenen ingezet dus hoogste tijd om terug te gaan naar de garderobe en de auto. Pleasantly surprised reden we terug naar Den Haag. Alle vooroordelen van Trance Energy zijn hiermee – wat mij betreft – voorgoed van tafel. IK heb echt een wonderlijk feest gehad, met goede muziek, leuke partymensen en een uitstekende ambiance. Ja, Trance Energy is voor mij althans een voor herhaling vatbaar feestje geworden.

JFK

 

Share/Save/Bookmark