Home Redactie Partyreports I AM OPEN @ PANAMA – vrijdag 10 december
I AM OPEN @ PANAMA – vrijdag 10 december
Partyreports

De avond begon voor mij met “Rough Roads� (Portishead/Sultan & Tone Depth remix) in de studiozaal van Panama. Dit prachtige gevoelige nummer werd door DJ Marco Vargues gedraaid aan het begin van een nacht vol heerlijks. Toen ik deze plaat hoorde, wist ik meteen: dit wordt weer één van die avonden die niet stuk kunnen! Maar het was wel een kwestie van op het juiste moment op de goede plek verblijven!

Ik was om half twaalf binnengekomen in de, voor mij inmiddels bekende, Panama in Amsterdam. Vanuit de hal keek ik al direct binnen in de studio, zag Marco Vargues al staan en ik besloot eerst even gedag te gaan zeggen voor ik, geheel volgens een stom gewoontepatroon, door zou lopen naar de grote zaal. Maar de muziek, de mooie visuals en de gezellige, in hoog tempo binnenlopende mensen in de studio, hielden me zeker drie kwartier in hun greep. Maar zoals altijd was ik toch nieuwsgierig naar het gebeuren in de naastgelegen grote zaal, waar Sem Sonic, Chris Mac, Planalto (live-act) en Steve Lawler waren aangekondigd. Van die laatste DJ wist ik dat hij om 2 uur zou gaan draaien. De drie eerdergenoemden waren voor mij onbekend. Ik hoorde in ieder geval Groovy tunes in deze zaal, waar het opvallend rustig was op de dansvloer en veel mensen nog aan de kant hingen. Nou is Groovy niet zo mijn stijl en bovendien was er in de kleine zaal al een echt feest aan de gang, dus de keuze was deze keer snel gemaakt: terug naar Marco Vargues! En het werd toch gezellig druk hier!

Marco Vargues en DJ Albert
Marco draaide lekker diepe Progressive, ik zag aan hem dat hij zijn draai echt heeft gevonden hier. Wat ook heel fijn is, is dat het geluid in deze ruimte nu echt volwassen kan worden genoemd, en daar zaten velen toch naar te smachten. Dus klein kan nu de competitie aan met groot, op redelijk gelijke voet, voor wat betreft geluidskwaliteit en –kwantiteit!
Marco Vargues maakte plaats voor DJ Albert en hij ging verder waar zijn voorganger was gebleven, maar dan net even iets lichter en met iets oudere platen. Ook erg goed trouwens! Deze twee heren, die “Open� deze keer vertegenwoordigden, zijn inmiddels aardig op elkaar ingespeeld en zouden elkaar tot een uurtje of drie afwisselen in hun sets.

Als ik me af en toe los kon rukken van dit feest, ging ik toch even kijken in de grote zaal, om iedere keer weer, na vijf minuten terug te komen bij de echte party! Het kon me echt niet bekoren daar. Op een gegeven moment was daar Planalto (live-band) aan het spelen. Tja, wat zal ik erover zeggen: gelukkig waren er toch wel mensen die het mooi vonden, anders was de zaal leeg geweest. Maar ik vond het totaal niet passen in deze avond!

Steve Lawler
Opeens kwam ik er om kwart voor twee of zo achter dat Steve Lawler al tien minuten bezig was. Het was duidelijk dat de meeste mensen daarvoor gekomen waren. Want voor het eerst deze avond, was het in de grote zaal drukker dan in de kleine. Dus de heren van “Open� werden bedankt en nu kon men gaan genieten van deze Progressive/techhouse-held van Ibiza (Space) en ex-resident van Twilo (New York). Ik ken wel werk van hem, maar had hem nog nooit meegemaakt, dus de nieuwsgierigheid was weer groot. Na wat Ibiziaanse deuntjes ging zijn set langzamerhand naar de diepere lagen in de Progressive, waarbij hij werkte naar diverse hoogtepunten en heel wat handjes in de lucht gingen! Dit geheel werd versterkt door de opvallend mooie visuals (VJ Zenthar) die vandaag van mij een extra vermelding krijgen! Caleidoscoop-achtige figuren vulden een groot scherm achter de DJ, die ervoor zorgden dat men werd meegezogen in diepe diepten door een mooie samenzwering met de muziek. Heerlijk! De aankleding van deze zaal krijgt ook weer een extra puntje. Er hing in het midden van het plafond een gigantische ijskristal en er was zowaar een podiumpje inclusief danspaal links voorin geplaatst. Maar ook een minpuntje moet me van het hart. De DJ Booth was deze keer ver naar achteren geplaatst. In mijn optiek was dat nog steeds iets te hoog en het was dan ook onmogelijk om dicht bij de DJ te komen, want er waren aangeklede dranghekken geplaatst op de trappen ervoor. Deze stonden overigens niet al te stevig, wat weer een linke situatie kon veroorzaken als men er iets teveel overheen boog.

Het gezelligheidsgehalte was hoog vanavond. Panama lijkt ook wel één van de ontmoetingsplaatsen te zijn voor DJ’s van allerlei pluimage. Ik heb er weer heel wat rond zien lopen, waaronder Randy Katana, Stephen J. Kroos en Robin Jaydee Alders. Leuk hoor, om deze mensen eens onder andere omstandigheden te ontmoeten! Al weer veel te snel was het tijd om op te stappen, maar niet voor Steve Lawler die nog even afsloot met een geweldig lekker nummer, dat ik wel ken, maar waarvan ik helaas de naam niet weet. Ik wilde het nog even vragen aan Lawler, maar het was, zo te zien, onmogelijk bij de DJ Booth te komen en bovendien, was hij opeens verdwenen. Jammer!

When is the next party? xxxYvonnYxxx

 

Share/Save/Bookmark