Home Redactie Partyreports Liza de Diva doet Dance Valley WE
Liza de Diva doet Dance Valley WE
Partyreports

Zaterdag 4 december vond er in de Brabanthallen de allereerste indoor editie plaats van Dance Valley Winter Edition. Maar liefst acht zalen met elk hun eigen geluid en een welklinkende line up! We waren zeer benieuwd.

Het was een gestress die bewuste zaterdag. Mijn camera was kapot en ik had er zolang een leencamera voor in de plaats gekregen. Maar het bleek dat deze dure en prestigieuze camera een waardeloze speciale batterij had, waar je hooguit twee uurtjes fotootjes mee kon schieten. Dat schoot natuurlijk niet op tijdens een dergelijk langdurig event als Dance Valley. Even dacht ik dat ik dan maar gewoon de batterijlader moest meenemen en ergens backstage (want er was mij immers een backstage pasje toegezegd) een stopcontact zou moeten vinden. Maar ik zag mij al een hele zaal zonder stroom en/of geluid zetten, dus dat durfde ik niet aan. Gelukkig was een vriendin en collega fotografe mijn reddende engel door haar camera aan mij toe te vertrouwen. Pffff, nog even snel die batterijen opgeladen en gewapend met een goede camera en een heel regiment aan opgeladen batterijen reden we uiteindelijk om 20.00 uur richting Den Bosch. Parkeren konden we recht voor de ingang die ons was aangeraden in de mail die ik van UDC had ontvangen met onze codes voor een backstage- en een relatiepas. Binnen aangekomen volgde weer een domper, want er bleek voor mij geen backstage pas te zijn. Shit, en daarvoor had ik nu zo lopen stressen om nog een goede en geschikte camera mee te kunnen nemen. Ik baalde ontzettend hiervan, zeker omdat ik later wel andere fotografen backstage zag lopen.

Al met al kon ik deze avond er niet zo goed inkomen en voelde ik mij erg onrustig. We besloten eerst maar even de vernieuwde hallen te verkennen. Nou ik weet niet wat er nu dan wel verbouwd is, want daarvan zag ik eigenlijk niet veel. Het zijn nog steeds koude grote hallen en nog steeds lange gangen en ondanks het plattegrondje wisten we nog steeds niet precies waar we waren. Enkele zalen waren wel erg mooi aangekleed met attributen van Dancevalley outdoor, zoals de grote smilies in de Concept zaal en de mooie afbeeldingen van tien jaar Dancevalley in de Decade of Dance zaal. Ook de HQ zaal zag er mooi uit, een beetje industrieel met al die geroeste vaten. De andere zalen vond ik er zeer bekaaid afkomen, zelfs de Main, ook al waren er daar wel weer vette lasers en een groot scherm met beelden van afgelopen DanceValley outdoor. Ook vond ik de meeste DJ Booths te hoog geplaatst, waardoor je de DJ’s slecht of niet eens kon zien. Zo waren bijvoorbeeld Sister Bliss en haar live percussionist voor het publiek in de Evlo zaal niet te zien. En ook al speelden en draaiden ze dan de sterren van de hemel, er vond geen interactie plaats. Heel jammer!

HQ Area
Anders was het in de HQ zaal, daar was het podium weliswaar niet zo hoog opgebouwd, maar zag je ook alleen het hoofd van de DJ boven de hoog opgestapelde apparatuur uitkomen. In deze zaal zijn we even blijven hangen, omdat in het begin van de avond veel zalen nog erg leeg waren en deze zaal als een van de weinige wel al gezellig gevuld was. Persoonlijk heb ik nog nooit een HQ feestje meegemaakt en door alle positieve geluiden van mijn mede partyvrienden was ik wel erg nieuwsgierig geworden. We hebben hier achtereenvolgens een stukje van Anne Savage gehoord, de energieke set van LAB 4 live, waar mijn wederhelft erg nieuwsgierig naar was en last but not least de befaamde Proteus. En ik moet zeggen dat het mijn mannetje, de duistere progressive fan en mijzelf als trancetrutje, zeker niet tegenviel. Sterker nog, we wisten deze snellere beats nog te waarderen ook. En de sfeer in deze zaal was ook erg goed dus we besloten nog maar even te blijven om de energieke show van Proteus mee te maken.
En een show was het zeker met zijn gespring en geren op en af de DJ Booth en langs het publiek heen. Dat was nog eens een interactie te noemen! En ook zijn plaatjes en draaitechniek bleken niet onder deze show te lijden, maar waren ronduit goed te noemen. En die remix van hem van O Fortuna vond ik zelfs geweldig. Nou wil dat niet zeggen dat ik nu helemaal bekeerd ben tot de ‘hardere’ stijlen, maar ik weet inmiddels wel dat ik deze muziekstijl ook aan mijn eigen lange rij van gevarieerde muziekstijlen kan toevoegen.

De DJ Booth in de Decade of Dance zaal was er wel ééntje naar mijn hart. Deze was geplaatst midden in de zaal, zodat men er van alle kanten goed zicht op had.
Hier hebben we Jochem Miller gehoord die een lekker in het gehoor liggende opzwepende trancesetje neerzette, net als trouwens Armin van Buren dat deed in de Eurogrooves zaal. Helaas was ook daar, door de hoogte van de DJ Booth, slechts een klein stukje van Armins hoofd te zien. Balen, zeker ook voor een fotograaf, want het was vanuit de zaal moeilijk plaatjes schieten van de DJ’s.

De kwaliteit van het geluid en de DJ’s waren zeker goed te noemen en de sfeer idem dito. Het was naarmate de avond vorderde gezellig druk geworden en persoonlijk vond ik het aantal partygangers wel genoeg zo. Ook al was het dan niet uitverkocht, hierdoor had je wel altijd lekker plaats om te dansen en heen en weer te lopen en dat komt weer de sfeer ten goede. Overal genoeg bars en toiletten zonder al te lange rijen en in het midden ergens ook een hele area met allerlei food. Alleen moet er nog wel iets aan het afzuigsysteem of zo worden gedaan, want ik vond al die overheersende bak en braad luchtjes om misselijk van te worden. En dat werd ik ook en moe in mijn voeten van al het geloop van hot naar her. Jammer dat er in de zalen zelf niet een gelegenheid was gecreëerd om lekker te zitten en meteen van je favoriete DJ te kunnen genieten. Dan maar naar de lounge toe. Deze was wel erg mooi en sfeervol rood verlicht en ingericht met veel witte zitkussen en zitkuilen en een eigen bar. Wel zonde dat de muziek daar weer wat minder was, maar het was wel goed toeven daar, om even lekker bij te kunnen komen en wat te keuvelen.
Ook minder dat er bij de toiletten geen zoete snoepwaar lag, want mijn bloedsuikers waren behoorlijk gedaald en al trillend en misselijk ging ik op zoek naar suikerklontjes of iets anders zoetigs te eten. Ook bij de EHBO waren de suikerklontjes en dextro’s op. Voortaan toch maar zelf meenemen. Gelukkig hadden ze daar wel een banaan voor mij en langzaam aan kwam ik weer bij. We gingen weer even aan de wandel en kwamen toen een meisje tegen met een suikerspin in haar handen. Hey dat had ik eerder moeten weten en spontaan kreeg ik van haar een hapje van haar spin aangeboden. Tof. En dat tekende ook een beetje de sfeer, die was mijn inziens erg relaxt. Het publiek was erg gemengd en wat minder jongelui, zoals bij Impulz in de Brabanthallen altijd het geval is. Even voor de goede orde, daar heb ik niets tegen, heb er zelf ook een aantal rondlopen. Het was mij alleen opgevallen.

Bijna op het eind kwamen we op het podium van de UDC members terecht, waar ook wat tafeltjes en stoeltjes stonden, van waaruit je een mooi uitzicht had over de zaal naar het podium toe. Leuk, daar hebben we ook nog even zitten genieten en heb ik mooie totaal plaatjes kunnen schieten.

Gemengde gevoelens
Al met al, kijk ik met gemengde gevoelens op dit feestje terug. Minpunten: de tegenslag met de organisatie van UDC vanwege het niet nakomen van de gemaakte afspraken, de sobere aankleding van sommige zalen, het slechte zicht op sommige DJ Booths en weinig tot geen zitplaatsen in de grote zalen zelf. Ik had bij de aankondiging van dit feest en het zien van de flyers al hele visioenen van een hal met nepsneeuw, sneeuwpoppen en meer winterse taferelen verwacht. Persoonlijk vind ik dat er met het gegeven “winter� niets mee is gedaan en dat vond ik nogal teleurstellend. Het was gewoon een leuk indoorfeestje, net als Impulz, meer niet.
Pluspunten: niet teveel publiek, genoeg ruimte om te dansen en te lopen, genoeg toiletten en bars met niet te lange rijen. Het geluid was erg goed en de line up van DJ’s idem dito!. Ja we hebben ons wel vermaakt.

Partygreetzzz
Liza de Diva

 

Share/Save/Bookmark