Home Redactie Partyreports Impulz Outdoor
Impulz Outdoor
Partyreports

“Kans op regen, 70%� was het spookbeeld dat bijna de gehele week werd voorspeld voor zaterdag 25 juni 2005. Tussen al die tropische dagen, zou het uitgerekend op Impulz-day moeten gaan regenen! Gelukkig heeft het KNMI het regelmatig mis en zo werd een dag van te voren duidelijk dat het weer vrijdagnacht flink zou uitpakken en het de rest van de zaterdag zou opknappen. Maar eerst zien, dan geloven, want ook die voorspelling, zou wel eens een misser kunnen zijn. Uiteindelijk werd het voor festivalbegrippen het mooiste weer van de wereld!

 

Om half acht vertrokken wij (een jarige Angel; Remco, een replica van de broer van Tiësto; Flying Bird a.k.a. Edward, de fotograaf en YY) uit Gouda. Lekker vroeg om maar niets te gaan missen van een vijfjarig Impulz Outdoor. Voor mij zou dit de eerste keer Impulz zijn en een opgewonden gevoel in mijn onderbuik bevestigde dit. Dit uit zich in glimlachende blikken, gelardeerd met licht ontvlambare trekjes en ik duld dan geen tegenstand zoals in de vorm van een kijkers-file onderweg bij Utrecht (TT-ongelukje?)! Bij het missen van een bord, dat ons meteen de goede weg naar de P-plaatsen gewezen zou hebben, slaat ook meteen de vlam in de pan en als ik dan ook nog een kwartier moet wachten bij de ingang, omdat de computers nog niet aangesloten zijn, pfff…. je wilt het niet weten. Pluspunt: het P-terrein lag vlak bij de ingang!

 

Enfin, om kwart over negen betraden wij het festivalterrein op recreatieterrein Bussloo, waar we meteen drankmunten scoorden en daarna onze hutkoffer konden stallen bij de o-zo-handige lockerboxjes. Daarnaast was het foodgedeelte (Eten? Ik had net gegeten!) en rechts gezellige leuke kraampjes waar van alles te koop was, maar vooral veel zonnebrillen waarmee je dan nog net zonsondergang kon gaan beleven! Aan het eind van dit bosachtige straatje stond naast het enorme reuzenrad de eerste stage, waar de, volgens de timetable draaiende DJ Duro al duidelijk liet merken, dat dit de Hard Forest-afdeling was. Makkelijk om te weten, dat ik daar dus niet meer naar terug zou gaan, want Hardstyle is niet mijn stijl, dus kan ik daar ook geen objectief oordeel over geven. Ik zou mij gaan bemoeien met de Open Air Water, Open Air Land en de Concept-stage. De HQ-tent laat ik hierbij achter in de betrouwbare handen van mijn collega JFK.

 

 

Diverse wandelingen

 

Na de boswandeling, kwam een strandwandeling naar rechts, waarbij de Concept- en HQ-tent gepasseerd werden om uiteindelijk aan te landen bij de Water-stage (zoals de naam al doet vermoeden, was deze in het water gebouwd) en waar wij vanaf het strand konden staren naar de mooie DJ Joyce Mercedes, die op dit vroege uur heerlijke Progressive-deunen uit haar platen perste. Heerlijke binnenkomer! Mijn vlammen waren aldus snel gedoofd, ook al door de aanblik van dit idyllisch gelegen festivalterrein aan een klein meertje. Het was lekker overzichtelijk, men hoefde echt niet ver te lopen om van het een naar het ander te gaan. De Open Air Land-afdeling was gelegen links van het punt waar we net rechts afgeslagen waren. Na een stukje Joyce Mercedes, een vrolijke zwaai naar MC UB en het begroeten van wat bekenden zijn we in die hoek op verkenning gegaan. De programmering was hier omgegooid, het was mij niet geheel duidelijk waarom (zal wel een DJ afgezegd hebben), maar er draaide iemand die volgens mij niet op de line-up stond. Maar wat ik hoorde klonk wel lekker. Veel mensen hadden zich ook weer feestelijk aangekleed, altijd leuk om te zien. Zo kwam ik daar de kerstman tegen en een groep vreemd wit uitgedoste Japanners. Om 10 uur werd de onbekende DJ (MC Spyder heeft zijn naam wel genoemd, maar ik weet ’t niet meer) afgelost door Benjamin Bates, die er ook wel zin in had! Alleen vond ik Joyce Mercedes op dat moment net even iets fijner om te horen en omdat ik de inspectie van het terrein afgerond had (wat kan ik nog meer zeggen: oh ja, het UDC-membersdeck was hier gesitueerd en één van drie (?) toiletafdelingen. Drank was overal op het terrein of in de tenten verkrijgbaar), kon ik met een gerust geweten terug naar deze blonde dame, die nog steeds heerlijk aan het draaien was. Haar publiek was inmiddels gestaag gegroeid, zelfs een lid van ZZ-Top bevond zich onder de dansenden op het strand. Inmiddels begon het ook al flink te schemeren, altijd mooi om te zien als het mooi weer is!

 

Mijn eeuwige onrust en nieuwsgierigheid geboden mij al weer snel om naar de HQ-tent te gaan om Danny D. (UK) te gaan bewonderen. Het was mij tenslotte niet verboden om het heiligdom van JFK (knipoog) te betreden, dus ik zal niet vertellen dat Danny D. mij heel erg goed beviel!

 

De daarna aangeboden Boswandeling heb ik afgeslagen, want het gevaar zit erin dat je na één zo’n wandeling meer wilt en dan raak je toch echt je bospad en de helft van de avond kwijt met een flinke kater op de koop toe.

 

 

Het heen en weer

 

Het was inmiddels tijd om naar een idool van collega Spangen (die overigens niet aanwezig was) te gaan kijken in de Concept-tent. Concept staat voor Techno en Kevin Saunderson (USA) was de man waar we naar gingen luisteren. Het was hier, net als overal, inmiddels lekker druk geworden en Kevin was al lekker op dreef. Helaas, en dat vond ik echt heel jammer, was het geluid op dit moment miserabel. Alleen lichte en hoge tonen waren goed te horen, totaal geen diepe, zware geluiden. Ik had echt het idee dat de helft van zijn set verloren ging. Zonde! Hij krijgt van mij zeker nog een keer een herkansing, want ik denk dat ik onder normale omstandigheden zijn muziek echt wel kan waarderen!

 

Toch maar weer terug naar HQ waar de jonge Engelse DJ Technikal a.k.a. Alf Bamford zeer enthousiast aan het draaien was. Ik vond de sfeer hier ook top! Er kwam een vent langslopen met een jong uitgerukt boompje en een big smile op zijn gezicht. Waarschijnlijk was dit bedoeld als roos voor zijn geliefde! Geweldig! De DJ werd afgelost door Andy Whitby (UK) die net zo enthousiast was als zijn voorganger, maar ik vond ‘m iets te saai. En bovendien was het tijd voor Marco V, één van mijn helden, die de Water-stage onveilig zou gaan maken!

 

Ook hier was het bommetje vol geworden, maar erg gezellig en de set van Marco V. was er weer één om van te smullen. Heerlijk op staan dansen ook al was dat niet zo makkelijk met je hakken in het zand. Ongeveer een uur voor het einde van zijn set werd het wat minder in mijn oren en ach je moet ook eens een plaspauze inlassen. Helaas waren de toiletten overbevolkt, maar de struiken nog niet helemaal. Ik hoop wel voor de Bussloo-recreanten, die na het festival weer bezit zouden nemen van “hun� bos en meertje, dat er nog een flinke regenbui zal vallen, anders vrees ik toch voor wat stankoverlast!

 

Mijn vriendin Angel had het flink koud gekregen ondertussen, dus zijn we ook maar even naar de lockerboxjes gelopen om een shirt met lange mouwen op te halen. Alleen was dat niet even, als je dan weer eerst langs de populaire Hard Forrest-stage moet.

 

Concept en dan specifiek Monika Kruse (DE) was de volgende op het programma. In een overvolle tent werden wij verrast door een aangenaam geluid (was het weer hersteld?) en een glimlachende Monika, die een geweldige techno-set neerzette. Het leek wel of ze verbaasd glimlachte omdat ze zoveel toehoorders trok, maar deze mooie blonde dame verdient zeker een groot publiek. Heerlijk! Hierna zijn we nog even doorgelopen naar Open Air Land, waar op dat moment Alter Ego een Live-set neerzette. Zij produceren best leuke nummers, maar op de één of andere manier hou ik niet van live-sets, dus maar weer snel terug naar de Water-stage, waar Paul van Dijk een heftige en goede Harddance-set neerzette.

 

 

In de wandelgangen

 

Zo later in de nacht werd het toch wel frisser en jawel we moesten weer naar de lockerboxjes om een trui te gaan halen. Dat was een wat ongelukkig moment, want er was bijna geen doorkomen aan bij de Hard Forrest-stage, waar Luna ontzettend veel fans aan het blij maken was. Ik meen dat Impulz niet uitverkocht was, maar hoorde later dat het bij het ticketloket, waar maar één dame lastminute tickets verkocht, erg druk was. Gezien de hoeveelheid mensen, die er overal waren, denk ik toch dat Impulz geen klagen zal hebben gehad.

 

Waarom we opeens weer bij HQ stonden, geen idee, maar DJ DERB (DE) was daar geen volle zalen aan het trekken. Dus zijn we via Timo Maas (DE) op de Open Air Land-stage, die ons op dat moment met zijn Elektro-beats (en bovendien had ik die vorige week nog uitgebreid aanschouwd) niet kon bekoren, naar Eddie Halliwell (UK) gegaan, die de Water-stage succesvol mocht afsluiten. Ondertussen was ik toch ook wel nieuwsgierig naar Dave Clarke (UK), die afsloot op de Land-stage en die zette me ook een smakelijke Techno-set neer. Fantastisch! Ik besloot mijn partner en fotograaf erbij te halen, hij bevond zich bij HQ. Ik ben hem trouwens diverse malen kwijtgeraakt deze nacht, dus foto’s en report zullen niet geheel overeenkomen…….

 

Gelukkig sprong mijn lief deze keer nog op de dezelfde plaats, als waar ik hem achtergelaten had. De binnenkomst in de HQ-tent verliep niet helemaal droog, want de sfeer was hier zo goed, dat het zweet van het tentplafond afdroop. Fausto was nog lekker bezig en DJ JP mocht daarna afsluiten hier en deed dat weer zo vol overgave en met heerlijke onvervalste Hardhouse. Het dak vloog er bijna af èn hij liet me vergeten, dat ik eigenlijk nog terugwilde naar Dave Clarke. Hij wist me weer mateloos te boeien met zijn set en niet alleen mij in deze nog steeds goed gevulde tent. Even leek het erop dat er nog een relletje uitbrak omdat een meisje over de rooie ging tegen een man. Maar snel ingrijpen van o.a. MC Da Silva voorkwam erger. Overigens was deze Da Silva ook op MC-gebied weer goed bezig! Ik mag hier nu zonder schuldgevoel over HQ schrijven, want mijn collega JFK was inmiddels al vertrokken, wegens werkzaamheden elders! Na een hele korte toegift van JP was het op! Het was zeven uur, de zon was al op (achter de wolken) en we moesten nog een eind naar huis!

 

 

Uitgewandeld

 

Via het tussenbospaadje, waar trouwens ook de hele nacht muziek was gedraaid door Sander E. (als ik het goed begrepen heb), die tussen 2 Dance Valleybusjes in stond, wilden we naar de uitgang lopen. Maar op dat moment was er nog steeds muziek, lees: “Subway Baby�, het maf-idiote nummer wat altijd een glimlach van oor tot oor betekend bij YvonnY, die ook in die halfgelukzalige staat en met een tevreden gevoel, probleemloos naar huis is gereden!

 

 

Kuzz van YvonnY XXX

 

 

 

Share/Save/Bookmark