Home Redactie Partyreports Tidy weekender was one massive festival
Tidy weekender was one massive festival
Partyreports

Mijn wekker staat op onmenselijk vroeg voor een zaterdagochtend. Zes uur gaat het onding af en of ik nu uitgerust ben of niet, ik moet en zal opstaan want dit is niet zomaar een zaterdagochtend. Vandaag zijn we op uitnodiging van UDC te gast bij het jaarlijkse Tidy Weekender festival in Camber Sands, Engeland.

Ik was al zo slim geweest om gisteravond mijn tas in te pakken want vandaag had ik het zeker niet gered. Rick zou me om half zeven ophalen want zeven uur moesten we ons bij de balie op Schiphol inchecken.

Zeven uur en even dwalen mijn gedachten af naar het radionieuwsbericht. Nederland is in een verhoogde staat van paraatheid. Overal zijn veiligheidsmaatregelen aangescherpt want vandaag loopt het ultimatum van El Qaida voor Europa af. Volgens zeggen is zelfs het terrein van Extrema met extra parameters beveiligd. Gelukkig ben ik geen doemdenker en loop ik nuchter door de lange gangen van Schiphol naar Gate D4. Van verscherpte controles heb ik op Schiphol weinig gemerkt. De Kmar zat op gewone sterkte aan de controle posten. Niets bijzonders dus.

Even een telefoontje naar JP gepleegd, kijken waar hij uithing. JP bleek nog aan het inchecken te zijn. Die is dus ook al onderweg. Even later was het een weerzien van HQ DJ’s en aanhang. Rossi, Fausto, JP en Jessica werden even later gevolgd door Rosita en Claudia [beide van Concept Bookings] en de altijd late Robson Da Silva met vriendelijke aanhang. Na wat vertraging konden we uiteindelijk aan boord en zonder al te veel verdere oponthoud vlogen we het heldere luchtruim in.

Op London Gattwick werden we opgewacht door Richard en Dean, beide heren waren onze Tidy begeleiders. Het zou nog een flinke zit naar de Tidy Venue worden dus we hoopten dat er voor adequaat vervoer gezorgd was. Niks op aan te merken. Beide heren waren op hun Engels best en gemoedelijk verlieten we Gattwick. Het zonnetje lachte ons nog vrolijk toe maar daar zou gauw verandering in komen. Terwijl we over slingerweggetjes langs het typische pittoreske Engelse landschap en dorpjes reden begon het buiten steeds dreigender uit te zien. Dat zag er niet goed uit. Langzaamaan kleurde de lucht groen en paars en de eerste druppels tikten hard op de voorruit. Nog geen minuut later verlichtten bliksemflitsen de Engelse lucht en barstte er een complete wolkbreuk los. Terwijl bij ons in de wagen de laatste CD van JP het geluid van de donderslagen buiten overtroefde reden we langzaam naar onze plek van bestemming.

Tidy Summer Camp 2004Het heuvelachtige landschap van Kent lag er in de regen maar druilerig bij. Ik hoopte wel dat het weer beter zou worden. Nadat we eerst de DJ’s en aanhang hadden afgezet in hun hotel vervolgden wij onze weg naar het nabij gelegen dorp Winchelsea waar wij voor de nacht ons onderkomen hadden in het lokale hotel. Daar werden we opgevangen door Richard, één van de Tidy crew members. We checkten in en fristen ons even op om vervolgens met Richard naar de Tidy Venue te gaan.

Onderweg kwamen we nog langs een festival waar mensen verkleed als Ridders en Jonkvrouwen al kruisboogschietend, paardrijdend en toernooihoudend het weekend doorbrachten. Ook dat is dus weer typisch Engels. Ik lachte al in mezelf bij het idee dat clubbers van ons feest met deze feestgangers in aanraking kwamen. Humor!

Terwijl het zonnetje weer voorzichtig doorbrak arriveerden we bij Pontins Holiday Centre waar de ‘grounds’ van het Tidy Summercamp gesitueerd waren. Stel je het volgende voor: ruim 3.000 clubbers verspreid over een soort camping dat geheel bestaat uit vakantiehuisjes [zeg maar gerust, luxe barakken] rondom een immens hoofdgebouw. In dat hoofdgebouw zouden alle feesten van het weekend plaatsvinden. Binnen werden we opgewacht door een welkomstcomité van Tidy die ons ook even de ‘grounds’ zouden laten zien. We werden vervolgens even voorgesteld aan de Tidy Boys die in de geïmproviseerde Tidy shop hun laatste CD/DVD aan het signeren waren. Een hele rij enthousiaste Britse tieners stond te wachten totdat het eindelijk hun beurt was. Nadat we ieder ons exemplaar in ontvangst hadden genomen gingen we verder met onze tour. Nog even een kijkje nemen bij Judge Jules die op dat moment bezig was met zijn set voor Radio One. Wat knalde hij er weer lekker op los. Judge Jules is over het algemeen bekend voor zijn stevige trance sets maar hier bewees hij toch weer even dat de man van alle markten thuis is. Hard trance met cross overs naar UK hard house knalden door de speakers. Goeie morgen en het was nog niet eens vijf uur.

Na onze tour gingen we even de grounds verder verkennen. Natuurlijk gingen we ook even op zoek naar het zogenaamde Holland House waar wat bekenden van ons hun intrek hadden gedaan. Je kon trouwens wel merken dat de meeste er al een zware nacht op hadden zitten. Sommige liepen nog in hun partykleren van de nacht ervoor rond. Andere hingen laveloos uit het raam te slapen. Zeer komisch allemaal.

In Nederland hadden we voor dit weekend speciale Tidy Weekender in samenwerking met UDC en Partynight T-shirts laten maken. Serjo van UDC was Vrijdag al met de bus naar Engeland vertrokken en had aldaar een aantal van de T-shirts uitgedeeld. Toen we de eerste clubbers met die T-shirts tegenkwamen moesten we toch even vrolijk lachen want het is wel even gek dat je een compleet vreemde met zo’n shirt ziet lopen.

De ontmoeting met de Hollandse vrienden was van korte duur want zij hadden het nog even te druk met het wakker worden. Begrijpelijk na zo’n knalnacht. Langzamerhand werd het camp wakker en overal klonken rollende bassen uit verschillende stereo’s. Ik denk dat iedereen nu wel wakker moest worden. Een hele leuke gewaarwording. Al die clubbers met die in ieder geval één ding gemeen hadden met elkaar en dat was toch wel dé hard dance sounds. Bij het hoofdgebouw liepen we tegen Melanie, oud crew member van HQ, op. Ook zij was de nacht ervoor met de Partynight bus aangekomen en liep een beetje bijkomend van de nacht ervoor rondjes door het camp. We besloten om even in haar kamer bij te komen, bij te praten en de komst van de rest van de UDC crew af te wachten.

Rond de klok van zevenen kwam de wagen met Proteus binnen. Nadat we elkaar begroet hadden nam ik hem even mee door het gebouw en liet hem de HQ zaal zien. In de Queen Victoria zaal waren op dat moment de Tidy Boys aan het knallen en Proteus kon het niet laten om even een kijkje te nemen. Meteen werd hij herkend door een aantal fans dus we liepen maar niet verder de zaal in. Ondertussen waren de wagens met de UDC crew ook al gearriveerd en kon na een gezamenlijk diner en de nodige soundcheck het officiële deel van de nacht beginnen.

Tidy Summer Camp 2004Andrea nam nog even de briefing met mij door ten aanzien van de Tidy DVD en wat mij betreft kon de nacht beginnen. Wat mij altijd opvalt wanneer ik in Engeland ga stappen is wel dat het feest altijd vanaf het begin dat de deuren opengaan meteen begint. Ook nu dus weer. De deuren naar de zalen gingen open en een zwerm van fel en bontgekleurde Britten kwam binnenvliegen. Alles wat meteen naar de HQ zaal liep kreeg persoonlijk van JP en Fausto een T-shirt aangeboden. Met Rossi achter de decks en een 100tal oranje gekleurde clubbers in de zaal was het feest dus al meteen begonnen. Rossi zette een harde set neer en had er echt zin in. Gevoed door het enthousiasme van het Britse en Nederlandse volk groeide hij in zijn set en zocht gretig naar de interactie. Een vette kick off dus!

Tidy Summer Camp 2004Anderhalf uur later was het de beurt aan Danny D. Het was wel frappant dat Rossi en Danny beide anderhalf mochten draaien terwijl de rest van de line-up het ‘maar’ met een uurtje moest doen. Het drukte de pret zeker niet, iedereen was happy met de bekende beukende HQ sound. Ook Danny had er zin in. En zoals altijd stond hij geconcentreerd over zijn tafels heen met hier en daar een voorzichtige blik in de zaal om te kijken of het publiek nog wel lekker aan het dansen was. Terwijl ik delen van de avond door de lens van mijn filmcamera beleefde zette Danny een geweldige set neer. Hij was echt op dreef en het publiek ging volkomen uit zijn dak. Heerlijk om te zien hoe de Engelsen ‘onze’ sounds zo waarderen.

Tidy Summer Camp 2004Robson Da Silva was overigens ook lekker op dreef. Met zijn perfecte voice kondigde hij de DJ’s aan en af en daar waar nodig zweepte hij het publiek lekker op met zijn geweldige one liners. The Organ Donors dienden eigenlijk geen aankondiging want het Nederlandse publiek had nog geen drie weken geleden van het tweetal kunnen genieten tijdens het Impulz Outdoor festival. Net zoals in Busloo gingen Matt en Scott zich volkomen te buiten. Hun live set bevat weer heel veel van hun eigen producties en natuurlijk de nodige favoriete Harddance hits.

Tidy Summer Camp 2004In de main hall waar het overigens bloedheet was en waar de soundsystem lang niet zo goed was als bij ons in de HQ zaal gingen de Tidy Boys van start. Bij ons had Tom Harding de pech om tegenover hen geprogrammeerd te staan. De Organ Donors hadden de bof van een volle zaal en Tom kon een beduusde blik niet meer verdringen toen hij de helft van de zaal zag vertrekken. Heel erg jammer want, zoals een aantal Engelse jongens mij vertelde, verdiende hij zeker meer publiek. Degene die bleven konden genieten van Tom’s nieuwe stijl van draaien. Onder het altijd weer aanstekelijke dansen en springen en continue contact zoeken zette hij een super Hardtrancy set neer die natuurlijk weer voorzien was van de nodige cross overs naar [UK] Hardhouse. In mijn ogen echt lekker knallen. Ik denk dat het boven in de main hall op een gegeven moment te druk en te warm werd want de HQ zaal begon zo twintig minuten voor de wisseling van de wacht, weer lekker vol te lopen.

Tidy Summer Camp 2004De volgende DJ maakte zijn opwachting. Proteus was – net zoals alle andere HQ DJ’s – al vanaf het begin van de avond in de zaal te vinden. Natuurlijk werd ook hij continu door zijn fans aangetikt om een verlegen praatje te maken. Veel van zijn fans kwamen er dan achter dat Proteus een hele beleefde en vriendelijke man is en ik zag de blijde opluchting op hun gezicht. Terwijl Da Silva Proteus aankondigde nam Tom Harding zijn welverdiende applaus in ontvangst. Proteus deed wat er van hem verwacht werd, het gas erop dus! Wat is het toch weer een show die je voor je kiezen krijgt van deze Fin. Je moet je ogen echt de kost geven want er gebeurd gewoon te veel achter de decks. Met een energie van vier DJ’s danste en sprong hij achter de wheels of steel. Het publiek – waarvan veel hem voor het eerst zagen – genoot met volle teugen van de altijd in Gothic kleding gestoken DJ. Toch moet ik zeggen dat zijn set van deze avond toegankelijker was dan de sets die ik van hem gewend ben. Het was iets minder up-tempo en dat maakte voornamelijk het verschil. Het kon wellicht ook liggen aan het feit dat hij achter de decks vrij weinig ruimte had. Wat doe je dan als je Proteus heet en weinig ruimte hebt, dan zoek je de ruimte op – voor de DJ booth dus. Als een wild dier die net uit zijn kooi was ging hij buiten de booth tekeer. Prachtig om te zien hoe het publiek ook daar op reageerde.

Tidy Summer Camp 2004Terwijl Proteus op zijn laatste track aan het beuken was kwam de altijd rustige en nuchtere JP het podium op. Onder een zwaar gejuich begroette hij de fanatieke fans. Machtig om te zien. Da Silva liet weer een van zijn betere aankondigingen horen en JP ging los. Unaniem uitgeroepen tot de man van de avond zette JP een set neer die weer heerlijk lekker dansbaar was. JP haalde alles uit de kast en mixte UK en continental naadloos aan elkaar. Ook hij zocht weer altijd die interactie en de crowd ‘loved it’. JP eindigde met ‘Follow Me’ en ‘Cold Night’, twee van mijn favorites en voor mij kon de nacht niet meer stuk. Een volle zaal, een heerlijke sfeer en fantastische muziek….meer heb je toch niet nodig…..

Tidy Summer Camp 2004Jawel, nog één ding ontbrak aan deze avond. Het was aan Fausto gelegen om deze memorabele avond tot een waardig einde te brengen. En dat deed hij zondermeer. Fausto ging verder waar JP was opgehouden. Zonder een beat te missen nam Fausto zijn plek achter de draaitafels in. Zijn aanstekelijke showmanship was een inspiratie voor iedereen die er bijna doorheen zat. Fausto beukte er lekker op los en zijn set had de verwachtte uitwerking. Iedereen gooide zijn laatste greintje energie erin en ging met de DJ mee de nacht uit. Ik nam afscheid van Fausto en bedankte hem voor zijn lekkere laatste set.

Terwijl het buiten langzaam licht werd, werd het voor mij steeds donkerder. Overal in het camp waren de nodige afterparties en velen die mij gevraagd hadden moest ik teleurstellen want ik zat er echt doorheen. Even afscheid nemen van iedereen en een chauffeur zoeken en dan lekker naar bed toe. UDC, HQ en Tidy….bedankt voor een onvergetelijke ervaring!

De volgende ochtend werden we rond de klok van elven gewekt door de schoonmaakster. Oeps we hadden dus al uit het hok moeten zijn. Vijf uur slaap is ook niet genoeg, zeker niet na een dag als gister. Twaalf uur zaten we gezamenlijk met de HQ crew aan de brunch tafel de nacht door te nemen. We waren het er over eens, alle DJ’s waren lekker bezig geweest maar JP was de man van de nacht, wat een set zeg! Ach, de hele nacht liep goed.

Terwijl we de nacht nog doornamen bracht het personeel onze typisch Engelse – niet te eten – brunch aan tafel. Wat ook weer typisch Engels is, is wel het feit dat op zondag hele gezinnen lekker naar de pub gaan om daar met opa, oma, ooms en tantes en de nodige kinderen om daar al drinkend en etend de dag door te brengen. Je had hun gezichten moeten zien toen ze er achter kwamen dat hun geliefde pub geïnfiltreerd was door DJ- en house-geweld. Ja, tattoos, hanenkammen, en heel veel zilver zijn ze niet gewend in dit dorpje. Je had de blikwisselingen van de mensen moeten zien, echt lachen.

De zon zorgde voor een heerlijke sfeer buiten op het terrasje van het hotel. We wisselden nog even nummers en emailadressen uit om vervolgens rustig naar Gattwick terug te reizen. Ik heb al een hoop meegemaakt in de afgelopen jaren dat ik deel uitmaak van deze scene, maar ik kan zeker zeggen dat deze nacht wel tot mijn top drie behoort.

JFK


Share/Save/Bookmark