Home Redactie Partyreports Strike One zet de toon voor alle buitenfeesten
Strike One zet de toon voor alle buitenfeesten
Partyreports

Het eerste Nederlandse outdoor feest van 2004 heb ik weer aan mijn lijstje kunnen toevoegen. Strike One in de Rotterdamse Kuip is een feit geworden en kan mijn persoonlijke geschiedenisboeken in als een onverwachte topper.

Mijn eerste Nederlandse outdoor feest van 2004 heb ik weer aan mijn lijstje kunnen toevoegen. Strike One in de Rotterdamse Kuip is een feit geworden en kan mijn persoonlijke geschiedenisboeken in als een onverwachte topper. Geheel open minded ging ik naar dit feest omdat ik eigenlijk niet precies wist wat ik met de line up aan moest. Zoveel verschillende DJ’s en stijlen op één podium, wat dachten ze bij UDC toen ze de plannen smeedden voor dit festival? Gelukkig bleken mijn gemengde gevoelens ongegrond en liep ik al glimlachend terug naar de auto. UDC had in mijn ogen een winning concept gevonden.

De Rotterdamse Kuip heeft natuurlijk een historie aan evenmenten die niets met Feyenoord en voetbal te maken hebben. Toch geloof ik dat dit de eerste keer is dat er een absoluut Dance evenement georganiseerd is in dit heiligdom van de Feyenoord supporter. Ik was trouwens wel heel erg benieuwd hoe dit zou vallen bij de Amsterdamse aanhang van Dance, ze wagen zich toch immers in het hol van de leeuw. Nu zeg ik op mijn beurt dat voetbal en dance absoluut niets met elkaar te maken hebben maar er loopt een aantal fanatieke elementen rond die mijn mening hierin niet delen en ook dit evenement aangrijpen om irrevante zaken letterlijk en figuurlijk uit te vechten. Zo ben ik deze dag vier[!] keer getuige geweest van bloederige taferelen, die er niet om liegen. Heel erg pathetisch dat dit gebeurt en ook heel erg jammer voor UDC die toch heel veel werk heeft gehad aan het organiseren van dit geweldige feest. Want ondanks de toch wel verwachtte narigheid was het in mijn ogen een geweldige dag.

Het grootste voordeel wat de kuip heeft over bijvoorbeeld het DanceValley terrein is natuurlijk wel de veel betere infrastructuur. Aan- en afvoerwegen alom zorgden voor een veel betere afhandeling van al de bezoekers. Moet ook wel want hier komen wekelijks zo’n 50.000 mensen. Dus ook wij hadden een vlekkeloze binnenkomst. Rond de klok van tweeën kwamen we aan in de Kuip en werden door een enthousiaste Johan Gielen begroet met het nummer Sex machine. Een beter begin kon ik me op dat moment gewoon niet voorstellen. Het zonnetje scheen [nog] lekker in mijn gezicht en ik kreeg er steeds meer zin in.

Het veld was nog niet echt vol en dat verbaasde me enigszins want we waren toch al een paar uur bezig. Gelukkig kwam daar gauw genoeg verandering in en voordat we het in de gaten hadden stroomde het veld langzaam maar zeker voller. Echt helemaal vol was het er overigens niet maar dat drukte de pret helemaal niet. Lekker veel ruimte om te dansen is ook wel weer ’s leuk en daar genoten we destemeer van.

Zoals ik al zei was er op gebied van muziekstijlen goed gekeken of alle main streams wel vertegenwoordigd waren. Zo had je achter de decks een hele rijke keuze aan nationale en internationale DJ’s waaronder Jean, Gielen, Marco V, Armin van Buuren, Michel de Hey, Fausto, Secret Cinema [zoals altijd live], Sven Väth, Benny Rodrigues en nog vele anderen. Een hele goede toegankelijke mix van stijlen dus. De rol van Master of Ceremony voor dit evenement was in de capabele handen van niemand minder dan MC Marxman. Wederom heeft hij dansminnend Nederland laten horen waarom hij gezien wordt als de nummer 1 MC van de wereld. Wat heeft die jongen toch een timing, just perfect!
De paar keren dat ik in de gezellige VIP was geweest werd ik ook weer getrakteerd op verschillende stijlen van muziek. Zo heb ik genoten van Molendijk’s groovy set en natuurlijk van de beukende sounds van Monica.

Even leek het erop dat het sfeervolle feest verpest zou worden door de weergoden. Donkere wolken trokken zich samen boven de stuiterende massa maar gelukkig bleef de bui uit. [We kregen gelukkig geen herhaling van de wolkbreuk tijdens de Fast Forward van 2002]. De sfeer bleef er zeker inhangen en iedereen die ik aansprak had het over een fantastisch begin van het festival seizoen. Buiten feesten heeft toch weer iets aparts en dat mogen ze van mij vaker organiseren.

De klok sloeg tien uur ’s-avonds en met pijn in mijn hart moest ik afscheid nemen van al mijn vrienden. Het was weer veel te snel omgegaan. Ik had nog een ander item op de agenda staan, Carpe Noctem in Breda. Was benieuwd hoe dat zou zijn. In ieder geval mag van mij de zomer komen en met al de UDC festivals voor de boeg ben ik er zeker weer klaar voor. Eind van de maand weer geen HQ maar krijgen als alternatief feestje een nachtje Impulz Outdoor te verwerken. Kom maar op…………..

JFK

Share/Save/Bookmark